Professor Rötelflöt

I Love Eddy

2010-10-27T20:25:00.006+02:00

Zo. Dat was het dan. Mijn filmdagboek houd ik vanaf nu bij in een Excelbestandje. De ruzie met God is bijgelegd. Al de rest laat ik over aan anderen.

Bij Jan kan je terecht voor mooie foto's.

Bij Geert kan je terecht voor mooie muziek.

Bij Herman kan je terecht voor mooie reizen.

Bij Sander kan je terecht voor mooie praatjes.

Als je nog iets over mij wil weten, zal je het in het echte leven moeten vragen. Als je dat vriendelijk doet, trakteer ik op een pint.

Vrienden van Jezus

2010-06-07T22:54:00.003+02:00

Ik ben een lieve kleinzoon en daarom nam ik mijn oma een paar jaar geleden mee naar het ziekenhuis van Lommel. Haar kinderen waren uit werken en omdat ik toen nog werk zocht, kon ik haar naar het ziekenhuis voeren. De zon scheen en dus bleef ik buiten om een boek te lezen. Enkele hoofdstukken en een medisch onderzoek later reden we gezond en wel naar huis.

Gisteren stond ik weer op die parking, zonder oma en zonder auto. Het was opnieuw mooi weer en dus ging ik dit keer alleen en met de fiets. Mijn oma was nog steeds gezond en ook ik voelde me kiplekker. Wat bracht me dan naar dat ziekenhuis?

Een boek van 212 bladzijden met als titel: "Kleine zondaars. Kerk en kinderhandel." Mijn moeder heeft het op aanraden van collega's geleend in de bibliotheek en ze was er door gechoqueerd. In het boek staat te lezen hoe er tussen de Tweede Wereldoorlog en de jaren '70 tientallen, zoniet honderden vrouwen op de zolder van het Lommelse hospitaal werden opgesloten. Ik vergis me. Het waren meestal nog geen vrouwen, maar meisjes. Ze waren in verwachting van een ongewenst kind. Niet zozeer ongewenst door de moeder, des te meer door de samenleving. Geen wonder als de vader in spe nog niet getrouwd was. Of als de vader in spe meteen ook de opa of nonkel in spe was. Of de priester van de parochie.

De meisjes werden op zolder opgesloten tot ze hoogzwanger waren. Half bevallend en halflevend werden ze door de nonnen naar Frankrijk gevoerd om bewusteloos een kind op aarde te zetten en het nadien nooit meer terug te zien. Dat allemaal om de samenleving niet lastig te vallen met deze "ongewenste" kinderen en natuurlijk ook om de zakken van de religieus-geïnspireerde kinderhandelaars te vullen. (In die tijd was adoptie de enige manier om een kind te krijgen als dit op natuurlijke wijze niet lukte.)

Gisteren las ik het boek van Carine Hutsebaut uit en dus moest ik dringend een kijkje gaan nemen aan het ziekenhuis. De avondzon scheen op de bejaarden die er tegenwoordig van hun laatste dagen genieten. Zouden ze 's nachts allemaal rustig indommelen? Of zijn er nog een paar vrouwen die zich herinneren hoe ze hier jaren geleden een kind verloren? Collega's van mijn moeder hebben meer dan eens babygehuil op zolder gehoord. Hoeveel jongeren lopen er nu nog rond met een X op hun geboorteakte? Hoeveel Tante Nonnekes en dokters hebben bijgedragen aan deze lucratieve babyholocaust? Hoeveel kinderloze moeders zijn nu op zoek naar kinderen die officieel niet bestaan en hoeveel kinderen weten niet dat hun échte vader een gefrustreerde, vaak incestueuze verkrachter is? Ik wil het niet weten, maar ik hoop wel dat mijn oma mijn echte oma is en dat gisteren mijn tweede en laatste bezoek aan het ziekenhuis was.

Druk eens af!

2010-03-11T21:23:00.010+01:00

Ik heb een nieuwe hobby: berichtjes sturen naar mensen die op televisie komen. Niet naar bekende mensen, maar naar gemakkelijke slachtoffers. Van normale mensen krijg ik nooit reactie, van overenthousiaste deelnemers aan Blokken daarentegen...

Gisteren leerde ik Debby kennen. Ze woont in Hoboken en studeert Sociologie. Verder gaat ze al eens graag iets drinken en meent ze het zich te kunnen veroorloven om Ben Crabbé te onderbreken en zelfs tegen te spreken. Alsof dat alles nog niet genoeg is, sluit ze haar finale af met een overwinningsdansje. Dat vraagt om een aanmoediging via Facebook.

Thomas - 10 March at 19.01:
Hey Debby, veel succes morgen! Hopelijk kan je dan weer een dansje doen!

Debby - 10 March at 22.53:
Hey Thomas, bedankt voor je steun! :) Hopelijk ja... wait and see! ;)
Groetjes, Debby

Thomas - 11 March at 19.32:
Debby, wat is er gebeurd? Vandaag ben ik speciaal vroeger gestopt met werken om toch maar je overwinningsdansje te kunnen zien en nu zit ik met een pruillip in de zetel. In welk programma ga je nu verschijnen?
Groetjes, Thomas

Debby - 11 March at 19.48:
Hey Thomas, het spijt me dat ik je moet teleurstellen, maar ik zag het woord niet. Als ik dat had geweten (van je teleurstelling), dan had ik je verwittigd dat je gerust mocht blijven werken tot na 19u. Iemand heeft me gevraagd voor de Pappenheimers, maar ik denk eerst even te bekomen van dit avontuur. :) Toch nog een prettige avond gewenst!
Groetjes, Debby

Thomas - 11 March at 20.11:
IK WIL MET JOU NAAR DE PAPPENHEIMERS! HAHAHAHAHA!

En toen werd het stil. Als volgend jaar de herhaling wordt uitgezonden, zal ik nog eens vragen hoe het met haar gaat. Benieuwd wie er morgen in de finale staat.

Mini review

2010-02-28T12:24:00.008+01:00

Is het omdat ik maar vijf uur geslapen had? Is het omdat Martin Scorsese al lang niets meer verkeerd kan doen? Is het omdat de soundtrack zelfs zonder beeld je de stuipen op het lijf jaagt?

Maar ik houd niet eens van thrillers. En het einde zie je van mijlenver aankomen. En DiCaprio zal nooit de klasse van De Niro benaderen.

Toch deed Shutter Island me gisteren vergeten dat ik tussen driehonderd (overigens muisstille) Limburgers in een naar popcorn stinkende cinemazaal zat. Een prestatie op zich.

Filmdagboek Winter 2009-2010

2010-02-01T22:51:00.003+01:00

Frost/Nixon (2008) - Ron Howard
Van Vlees en Bloed (2009) - Woestijnvis
Transformers (2007) - Michael Bay
Control (2007) - Anton Corbijn
Auschwitz: The Nazis and the Final Solution (2005) - BBC
Six Feet Under Season 2 (2002) - HBO
Gewoon Hans (2009) - Diederik Ebbinge
The Dark Knight (2008) - Christopher Nolan (Terwijl iedereen aan het feesten was, sliep ik door deze film. De dag nadien nog eens gekeken en zo ging er een mooi jaar van start.)
Dr. No (1962) - Terence Young (Tot daar voorlopig mijn James Bond marathon.)
Curb Your Enthusiasm Season 1 (2000) - HBO
Hairspray (2007) - Adam Shankman
A Prairie Home Companion (2006) - Robert Altman
Larry David. Curb Your Enthusiasm (1999) - Robert B. Weide
Curb Your Enthusiasm Season 2 (2001) - HBO
W (2008) - Oliver Stone
Knocked Up (2007) Judd Apatow
A Serious Man (2009) - The Coen Brothers
Inglourious Basterds (2008) - Quentin Tarantino (Wat 'n begin!)
Der Untergang (2004) - Oliver Hirschbiegel
Gran Torino (2008) - Clint Eastwood
Curb Your Enthusiasm Season 3 (2002) - HBO
House of Saddam (2009) - HBO
Ladri di Bicicletti (1948) - Vittorio De Sica
Gomorra (2008) - Matteo Garrone

De buschauffeur, deel twee

2010-01-10T21:00:00.003+01:00

Buschauffeurs verdienen mijn respect. Ze brengen me iedere dag naar het werk en terug naar huis. Dan is een "Goedemorgen!" of een vriendelijk knikje bij het uitstappen een kleine moeite. Eén chauffeur begroet ik nooit en als ik op de bel heb gedrukt, blijf ik strak naar buiten staren. De precieze reden heb ik al eens neergeschreven. Als je het echt wil nalezen, kan dat hier. Het komt er op neer dat de man de moeder van zijn zoon af en toe door elkaar rammelt. Dat is althans wat ik begrepen heb.

Sinds die bewuste dag kom ik hem nog af en toe tegen en ook vandaag mocht hij me vervoeren. Hij knikt. Ik toon met tegenzin mijn abonnement en zoek een plaatsje. Halverwege de rit voel ik mezelf naar voor schieten en plots vliegt er een handtas door de bus. De chauffeur is zo hard op zijn rem gaan staan dat de bus er van kraakt. Hij was de enige die zag hoe een ree de weg op kwam gelopen.

Dankzij de buschauffeur die sporadisch zijn vrouw over de knie legt, dartelt er morgen nog een jonge ree door de bossen van Wijchmaal, maar ik weet niet of ik de volgende keer "Goedemorgen!" moet zeggen.

Eindejaarslijstje

2010-01-03T13:58:00.002+01:00

- We Were Promised Jetpacks - These Four Walls

- Sonic Youth - The Eternal

- Mastodon - Crack the Skye

- Creature with the Atom Brain - Transylvania

film

Opvallend: 2009 is een jaar waarin Tarantino een film uitbrengt en niet eens in de top 3 staat.

- The Wrestler - Darren Aronofsky

- Milk - Gus Van Sant

- Frost/Nixon - Ron Howard

- Inglourious Basterds - Quentin Tarantino

- Gran Torino - Clint Eastwood

- Los Abrazatos Rotos - Pedro Almodovar

- Religulous - Larry Charles

optreden

- Health - Pukkelpop

- Faith No More - Pukkelpop

- We Were Promised Jetpacks - Botanique

- Future of the Left - Playfestival

- Novastar - Cactusfestival (Dat is niet eens een grapje.)

- Het dansje van Geert S. Simonis en Stephanie L. Agten tijdens Team William

theater

In tegenstelling tot anderen heb ik geen challenge af te werken en dus heb ik dit jaar maar weinig theater gezien. De Pruimelaarstraat van 't Arsenaal staat op de hoogste stek.

boek

Dit jaar las ik welgeteld één boek dat ook effectief in 2009 geschreven was. Bij gebrek aan concurrentie wordt "Reizen met dochters" van Sam de Graeve het boek van het jaar. Verder bracht "Letter to a Christian Nation" van Sam Harris me helemaal van de wijs.

televisie

- Generation Kill

- zoals steeds: Man Bijt Hond

Victor

2009-12-26T16:27:00.004+01:00

Vandaag hebben we Vic bezocht. Dat heeft eerlijk waar niets met Kerstmis te maken. We weten gewoon pas sinds gisteren waar hij tegenwoordig woont.

Vic was altijd een vriend aan huis bij mijn grootouders. Vroeger werkte hij samen met mijn opa bij de spoorwegen en eenmaal op pensioen kwamen ze regelmatig bij elkaar over de vloer. Er werd dan gesproken over vroeger: de oorlog, de zwarten en mensen van wie ze zich de namen probeerden te herinneren.

Vic had een caravan op een camping in Malmedy. In de zomer mocht ons gezinnetje daar gebruik van maken en dan stond er ook steeds een bezoek aan het fort van Eben-Emael op het programma. Tijdens de oorlog was Vic er gestationeerd en hij deed niets liever dan daarover vertellen.

Slechts één keer in mijn leven heb ik Vic iets kunnen bijleren. We gingen naar Amsterdam en op de trein vertelde ik trots dat dat de hoofdstad van Nederland was. Hij bleef koppig volhouden dat Den Haag de enige echte hoofdstad was omdat daar de regering zat. Die dag hadden we amper vier uur nodig om Amsterdam te doorkruisen. Vic liep op kop en hoewel hij al bijna tachtig was, kon niemand hem volgen.

Vandaag hebben we Vic bezocht. Niet in zijn grote tuin in Balen, maar in het rusthuis. De dokter zegt dat Vic niet meer alleen kan wonen en hij heeft gelijk. Aan de buitenkant straalt hij, maar in zijn hoofd hangt er mist. Vroeger kende Vic het hele dorp, maar nu moeten de mensen hém herkennen. Het klopt dat ik de zoon van Armand ben, maar mijn zus heet helemaal niet Heidi. Als we het over vroeger hebben, praat hij vlot mee. Als het over zijn vrouw en haar mooie stem gaat, wordt het stil.

Als we vertrekken, loopt hij mee tot aan de deur. Hij loopt op kop en hoewel hij volgend jaar 92 wordt, kunnen wij amper volgen. De deur werkt met een code. Het is de datum van Kerstmis in vier cijfers, maar dan omgekeerd. Vanaf daar moeten we zelf verder gaan. Voor hem blijft deze deur gesloten.

Soundtrack: White Lunar - Nick Cave & Warren Ellis

Nog gebeurtenissen

2009-12-15T22:57:00.003+01:00

Ik leef in twee werelden. Eén aan de buitenkant en één aan de binnenkant van het raam van de bus. In beide werelden is er de laatste weken ontzettend veel gebeurd. Ik heb er alleen niet veel van gemerkt. Aan de buitenkant van het raam is het nog of al donker en aan de binnenkant heb ik de voordelen van slapen op de bus ontdekt. Af en toe zag ik iets onder een lantaarnpaal of schrok ik even wakker.

Maandag 05 oktober 2009 16.52 – Ring rond Leuven

Een man loopt over de pechstrook, zwaait wild in het rond en roept in zijn gsm. Vijftig meter verder staat een rokende auto en de bestuurder kijkt rustig rond. Nog eens vijftig meter verder ligt een man roerloos op de grond. Zijn ledematen zijn vreemd door elkaar gehutseld.

Dinsdag 06 oktober 2009 16.21 – Bus naar Leuven

Een mama probeert haar baby te sussen, maar het lukt haar niet en het kind schreeuwt het uit. Een iets ouder zoontje glimlacht naar de baby en die stopt onmiddellijk met huilen.

Dinsdag 13 oktober 2009 18.57 – Ring rond Leuven

Waar vorige week een man langs de weg lag, staat nu een kruisje tussen de bloemen.

Maandag 19 oktober 2009 08.43 – Bus richting Leuven ter hoogte van een kapsalon

Een kapster föhnt haar eigen haar en kijkt alsof ze dringend een nieuwe kapper moet zoeken.

Woensdag 21 oktober 2009 09.32 – Bus richting Zaventem

Een mevrouwtje probeert in het Engels en Frans te weten te komen of ze zonet de juiste bus heeft genomen. Het antwoord van de chauffeur luidt: “Nederlands! Ne-der-lands!”

Woensdag 25 november 2009 – Bus richting Leuven Station

Een student vertelt dat hij vandaag examen “bejaarden wassen” heeft. Hij is blij dat hij Liesje mag wassen. Zij heeft maar één arm en dat scheelt.

Dinsdag 01 december 2009 08.39 – Bus richting Leuven Station

Een blinde mevrouw stapt de bus op. Aan de volgende halte zet een oudere vrouw zich tegenover haar. De blinde mevrouw begint aan haar levensverhaal en de andere luistert aandachtig. Aanvankelijk zegt ze kort “ja” of “hmm”, maar na een tijdje knikt ze alleen nog heel enthousiast met haar hoofd.

Donderdag 03 december 2009 09.23 – Bus richting Zaventem

De chauffeur steekt een sigaret op, like he does not give a fuck.

Vrijdag 04 december 2009 19.13 – Trein richting Gent

Een deftige dame met bril en net iets teveel make-up luistert op haar iPod naar Metallica. Ze lipt ieder woord mee en als de muziek het toelaat, sluit ze haar ogen om intens mee te knikken.

Dinsdag 15 december 2009 08.42 – Bus richting Zaventem

Een mevrouw in een BMW X5 moet voorrang verlenen aan de bus. Ze vindt dit niet zo fijn en tijdens het schreeuwen vliegt er spuug tegen de voorruit.

Filmdagboek Herfst 2009

2009-12-01T20:33:00.002+01:00

Schindler's List (1993) - Steven Spielberg
The Wrestler (2008) - Darren Aronofsky
Big Love Season 1 (2006) - HBO
The Pianist (2002) - Roman Polanski
Green Wing Season 1 (2004)
Big Love Season 2 (2007) - HBO
De Helaasheid der Dingen (2009) - Felix Van Groeningen
4 Months, 3 Weeks and 2 Days (2007) - Cristian Mungiu
Schultze Gets the Blues (2003) - Michael Schorr
Six Feet Under Season 1 (2001) - HBO

Als u evenveel geniet van dit lijstje als ik van de films en series, zou ik eens langs de dokter lopen.

Massage the History

2009-10-11T22:00:00.006+02:00

Ik had mezelf voorgenomen er geen letter over op papier te zetten. Het zou een persoonlijke ervaring worden die ik zou koesteren. Iets om aan je kleinkinderen te vertellen. Als ze dan nog zouden luisteren tenminste. Opa praat weer over vroeger. Heel vroeger.

Tot ik bijna een maand na datum besefte dat er geen dag voorbij gegaan was zonder eraan terug te denken. Het begon op de dag dat ik tien jaar ouder werd dan Anne Frank ooit zou worden. Van mijn vriendin kreeg ik een briefje waarop te lezen stond dat we binnenkort naar Kraków zouden gaan. Vijfenzestig jaar geleden was dat een doodvonnis, nu was het het mooiste verjaardagscadeau dat ik ooit gekregen had. Het zou immers niet zomaar een toeristisch tripje worden. Op het programma stond een bezoek aan Auschwitz-Birkenau.

De eerste indruk van het grootste en meest dodelijke concentratiekamp uit de Tweede Wereldoorlog was een teleurstelling. Met de lange rijen bussen en rugzaktoeristen waanden we ons even aan de ingang van Bobbejaanland. Arbeit macht Spass! Tot we aankwamen in Auschwitz II, ook bekend als Birkenau. Tussen de fabrieksmuren en reclameborden dook plots de bekende toren met de spoorlijn op en toen werd het stil.

Een dik uur dwaalden we door het kamp en achteraf weet ik niet wat nu het meest aangreep. Was het de stilte die er heerste ondanks de vele bezoekers? Waren het de gekleurde steentjes aan de ruïnes van de gaskamers, volgeschreven met Hebreeuwse woorden? Was het een Franse jood die vertelde dat er de week voordien grondwerken werden uitgevoerd waarbij men nog steeds menselijke resten vond? Was het het frisse boeket bloemen dat op de treinsporen lag? Was het de kleurrijke stapel kinderschoentjes in het museum? Of was het toch de Poolse gids die met haar zwarte leren broek en grote Dolce & Gabbana zonnebril verveeld en monotoon haar verhaal afratelde?

Waarschijnlijk was het een jong Duits meisje dat aan haar juffrouw vroeg: "Warum gibt es hier keine Deutsche übersetzung?" Ze keek op dat moment naar een bord met uitleg over de geplande uitbreiding van het kamp (uiteindelijk werden er in de kampen van Europa 6.000.000 mensen vermoord, lang niet de helft van de geregistreerde ongewensten). De exacte woorden van de juffrouw kan ik me niet herinneren, maar het kwam er op neer dat ze ervan overtuigd was dat dat niet bij iedereen in goede aarde zou vallen. Je kon aan het gezicht van het meisje zien dat ze het antwoord niet begreep.

Vlak voordat we vertrokken brak er een hels onweer los. Iedereen vluchtte naar een droog plekje en in ons geval was dat de enige overgebleven verbrandingsoven. Daar stonden we helemaal alleen op een plek waar honderdduizenden lijken naartoe werden gebracht, niet om te schuilen voor de regen. Op de terugweg was het opvallend stil in de bus. De meeste mensen lagen te slapen, een Fransman bladerde door een fotoboek en een verdwaalde Belg legde in het Engels uit hoe het politiek systeem er in ons land uitzag. Terug in Kraków merkten we dat het te koud was om een terrasje te doen, maar we durfden er niet over klagen.

Crunchy

2009-10-08T18:18:00.002+02:00

Sommige mensen geven hun mening over films, cd's, optredens, boeken, theaterstukken en recensenten, maar nog niemand heeft de moeite genomen om een recensie over de nieuwe Speculoospasta Crunchy van Lotus te schrijven. Tot vandaag.

"De nieuwe Speculoospasta van Lotus is gemaan lekker."

Filmdagboek September 2009

2009-10-03T16:23:00.004+02:00

Changeling (2008) - Clint Eastwood ****
In the Shadow of the Moon (2007) - David Sington ****
Barton Fink (1991) - Joel & Ethan Coen ****
Evan Almighty (2007) - Tom Shadyac *
25th Hour (2002) - Spike Lee ****
Chinatown (1974) - Roman Polanski ****1/2
There Will Be Blood (2007) - Paul Thomas Anderson ***** (Eindelijk nog eens een film die je drie keer achter elkaar wil zien.)
Die Fälscher (2007) - Stefan Ruzowitzky ***1/2
Burn After Reading (2008) - Joel & Ethan Coen ***1/2
Frozen River (2008) - Courtney Hunt ***1/2
Bringing Out the Dead (1999) - Martin Scorsese ****
Flight of the Conchords Season 2 (2009) - HBO ****

Dolen

2009-09-26T14:51:00.005+02:00

Naar Antwerpen ga je voor twee dingen: shoppen en cocaïne snuiven. Sinds gisteren kan je er echter ook terecht voor "Dolen. Onderweg in Europa." Met deze fototentoonstelling neemt Michiel Hendryckx je mee op een dwaaltocht doorheen het grote en kleine Europa. Voor doorwinterde toeristen is het een ontdekking, voor amateurfotografen een confrontatie. Lees verder...

Uitsluitsel

2009-09-14T21:47:00.003+02:00

Een blog gebruik je om te vertellen wat je gedaan hebt of wat je overkomen is. Ik niet.

Ik zal nooit...

... wereldkampioen worden in eender welke sporttak.

... de Mount Everest beklimmen.

... borstvoeding geven.

... de Nobelprijs Scheikunde winnen.

... tienerpapa worden.

... niet wonen.

... een kat als huisdier hebben.

... de eerste zwarte paus worden.

... de aarde zien vanuit de ruimte.

... de mooiste jongen van de klas zijn.

Verder sluit ik niets uit.

Gebeurtenissen

2009-09-05T15:51:00.002+02:00

Het schooljaar is begonnen. In de bus hebben mensen met reiskoffers plaatsgemaakt voor pubers met rugzakken. Ze hebben allemaal een bruin kleurtje en vertellen honderduit over hun spannende vakantieverhalen. Zuipreizen, kussen met onbekende meisjes, studentenjobs bij de groendienst,... Was ik maar zestien! Ik ben zesentwintig en de laatste maanden ben ik gewoon gaan werken. Onderweg heb ik naar mensen gekeken en dit is wat ik gezien heb. Wat ik gehoord heb, is voor een andere keer.

17 mei 2009 21.22 - Leuven station

Net voordat hij op de bus stapt, plast een oude man in zijn broek.

2 juni 2009 08.53 - Leuven station

Een straatmuzikant blaast een ballon op, geeft die knuffels en kusjes, laat de lucht eruit, steekt de ballon in zijn broekzak en stapt de bus op.

3 juni 2009 08.49 - Leuven station

Een man maakt foto's van wachtende mensen. Iedereen kijkt kwaad. Niemand durft iets te zeggen.

11 juni 2009 06.48 - Leuven station

Een jongen maakt foto's van zichzelf om te kijken of zijn haar goed ligt.

11 juni 2009 17.03 - Ring rond Leuven

Twee politieagenten kijken geamuseerd naar een auto die op haar dak ligt.

15 juni 2009 08.12 - Bus naar Zaventem

Een paard steekt het kruispunt over. Hoewel hij door het rood loopt, geeft iedereen hem voorrang.

16 juni 2009 08.16 - Snelweg richting Brussel

Een autobestuurder bladert tijdens het rijden rustig door de Dag Allemaal.

05 juli 2009 15.43 - Bus naar Hasselt

Bij het afstappen wenst een oude man de buschauffeur nog een prettige dag. Een groep mentaal-gehandicapten roept luid in koor: "Daaa-haaag!"

24 augustus 2009 17.08 - Bondgenotenlaan - Leuven

Een elektrische rolstoel trekt een gewone rolstoel over het zebrapad.

Je merkt meteen: het gaat goed met de wereld en ik heb mijn bijdrage geleverd.

Tot ziens,

Thomas

Filmdagboek Augustus 2009

2009-09-03T19:21:00.002+02:00

Public Enemies (2009) - Michael Mann ****
Milk (2008) - Gus Van Sant *****
Empire Falls (2005) - Fred Schepisi ****
L'Ennemi Public N°1 (2008) - Jean-François Richet ***
Nighty Night (2004) - BBC *****
Rope (1984) - Alfred Hitchcock ***
Inglourious Basterds (2009) - Quentin Tarantino ***1/2

Filmdagboek Juli 2009

2009-08-01T11:01:00.002+02:00

Hable con Ella (2002) - Pedro Almodovar ****1/2
Au Revoir les Enfants (1987) - Louis Malle ****
Generation Kill (2008) - HBO *****
Nighty Night Season 1 (2004) - BBC ***** (Weet iemand waar ik seizoen 2 op de kop kan tikken?)
Eastern Promises (2007) - David Cronenberg ***1/2
Capote (2005) - Bennett Miller ****
E.T.: The Extra-Terrestrial (1982) - Steven Spielberg ****1/2
Brüno (2009) - Larry Charles **** (Als je Bruno zoekt op IMDB is het eerste resultaat Bruce Willis)
Miami Vice (2006) - Michael Mann ***1/2
What Women Want (2000) - Nancy Meyers **

Satan Fear Puff Daddy

2009-07-03T18:20:00.006+02:00

Er werd die dag televisiegeschiedenis geschreven. Frank Deboosere sloot zijn meteorologisch betoog niet af met een combinatie van de woorden “meer” en “weer”. Wel smeekte hij ons om vooral geen marathon te lopen, dronk hij een groot glas water leeg en raadde ons aan hetzelfde te doen. Terecht. De wolken waren al lang weggesmolten, de oudjes bleven binnen terwijl ze praatten over de warmste zomer van de vorige eeuw en de jeugd zocht het water op. Drie dames en een zweetrug sloegen zijn raad in de frisse wind en trokken richting Eindhoven om er Mogwai te voelen

Het was geleden van Werchter 2006 dat ik Scotland's Finest aan het werk zag. Mr. Beast was net uit en ze speelden bijna uitsluitend nummers uit die verrukkelijke plaat. Na dat optreden beloofde ik plechtig om de cd niet meer te draaien. Niet omdat het een slechte plaat is. Integendeel, omdat het er live toch allemaal beter uitkomt. Ik zou wel wachten tot hun volgend optreden om ze nog eens te kunnen horen. Wist ik veel dat dat drie jaar zou duren? Het loonde niet eens de moeite, want ze speelden amper een nummer uit Mr. Beast. Het goede nieuws was wel dat ik dat pas na het optreden besefte.

Wat speelden ze dan wel? Postrock, he. Opbouwen met een simpel baslijntje, wat gitaargebliep, en een pianotoetsje. Na een tijdje een voorzichtig trommelslagje erbij en dan opbouwen en ontploffen. Doe dat maal twaalf en je hebt een gemiddeld postrockoptreden, maar nog geen Mogwai. Zij doen het allemaal zonder scrupules (ze lijken wel recht uit de pub te komen), letterlijk oorverdovend luid en nog melodisch ook. Toch duurde het tot nummer vier vooraleer er elektriciteit in de lucht hing, maar vanaf dan breiden ze het ene hoogtepunt aan het andere om af te sluiten met de nieuwe publiekslieveling Batcat. Het is zelfs voor Mogwainormen een hard nummer, maar niemand in de zaal kon het hoofd stilhouden. Warempel, we zagen zelfs dansende hippiemeisjes en langharige nozems met hetzelfde gevoel voor ritme als Geert S. Simonis.

Voor de encore haalden de vijf nog maar eens een ander setje gitaren boven - na ieder nummer werd er van instrument gewisseld terwijl de drummer achteroverleunend zat te wachten – en deden ze hun truukje nog eens over met de ultieme afsluiter. Eindelijk weken ze eens af van het rechte pad en gingen ze helemaal los. Eindigen op je hoogtepunt noemen ze zoiets. Waarom ieder postrockoptreden dan ook nog eens moet eindigen met gitaargefluit en -gepiep, is me een raadsel. Klinkt allemaal heel artyfarty en de hippies gingen gewoon door met dansen, maar wij zochten het reuzeterras op, dronken een koffie, maakten alvast vriendjes voor Cactusfestival en trokken weer naar het oude getrouwe Vlaanderen. Op Twitter zweeg @plasmatron in alle talen over zijn optreden. Die bescheidenheid siert hem.

Filmdagboek Juni 2009

2009-07-02T15:27:00.002+02:00

Malcolm X (1992) - Spike Lee *****
There Will Be Blood (2007) - P.T. Anderson *****
Birth (2004) - Jonathan Glazer ***
La Mala Educacion (2004) - Pedro Almodovar ****
The Assassination of Richard Nixon (2004) - Niels Mueller ***1/2
Carlito's Way (1993) - Brian De Palma ****
Romance & Cigarettes (2005) - John Turturro ***1/2
Ex-Drummer (2007) - Koen Mortier ***
Flight of the Conchords Season 1 (2007) *****
Elephant (2003) - Gus Van Sant *****

Filmdagboek mei 2009

2009-06-01T22:16:00.003+02:00

Mijn blog gebruik ik tegenwoordig zoals Twitter: doorklikken en kijken wat voor interessante dingen de andere mensen beleven. In afwachting van leuke gebeurtenissen die misschien nooit zullen komen, vind je hieronder mijn filmdagboek van de afgelopen maand.

Vanishing Point (1971) - Richard C. Sarafian ****
Johnny Cash: the Last Great American (2004) - Chris Rodley ****
Scarface (1983) - Brian De Palma ****1/2
Little Miss Sunshine (2006° - Jonathan Dayton & Valerie Faris ***1/2
Religulous (2008) - Larry Charles ***1/2
Peep Show Season 4 (2007) *****
Los Abrazos Rotos (2009) - Pedro Almodovar ***1/2
Band of Brothers (2001) *****
Peep Show Season 5 (2008) *****
21 (2008) - Robert Luketic **1/2
Religulous (2008) - Larry Charles ***1/2

Nu ik er over nadenk, heb ik best leuke dingen gedaan de afgelopen maand. Ik heb me gewoon te weinig geërgerd om ook iets op papier te zetten. Binnenkort begint de zomer, dus dat komt wel goed.

Filmdagboek April

2009-05-02T20:43:00.002+02:00

Vanaf nu ook met sterren. Als ik zin heb. Als er nog iemand meeleest.

Peep Show Season 2 (2004) - Tristram Shapeero *****
Il Gattopardo (1963) - Luchino Visconti ****
The Italian Job (1969) - Peter Collinson ***
Chéri (2009) - Stephen Frears **1/2
Peep Show Season 3 (2005) - Tristram Shapeero *****
The King (2005) - James Marsh ***1/2
Das Leben Der Anderen (2006) - Florian Henckel von Donnersmarck ****1/2
Joy Division (2007) - Grant Gee ***1/2
The Kid (1921) - Charles Chaplin ****
Thank You For Smoking (2005) - Jason Reitman ***1/2
Juno (2007) - Jason Reitman ****

Risorgimento

2009-04-11T17:02:00.003+02:00

Het moet ondertussen al vier jaar geleden zijn dat ik samen met een twintigtal studenten in een muf leslokaal zat te wachten op professor Hesling. Die middag zou hij ons het tweede deel van Il Gattopardo van Luchino Visconti tonen. Van vorige week hadden we vooral onthouden dat het de originele versie zonder ondertitels was. Hesling mag dan nog zo vurig vertellen, we amuseerden ons vooral met het verzinnen van een eigen verhaaltje bij de mooie beelden.

Vandaag heb ik Il Gattopardo een tweede kans gegeven en het moet gezegd worden: nu pas begrijp ik de passie waarmee Hesling ons probeerde warm te maken voor de film. Zelden werden een revolutie en een generatiewisseling zo rustig en zo indrukwekkend in beeld gebracht, net omdat het oude Italië gebundeld zit in één persoon.

Toegegeven, de film staat niet eens in mijn top 20 van favoriete films. Toch zal Il Gattopardo altijd de film zijn die me anders naar alle andere films heeft laten kijken. Als je niet let op conversaties heb je pas echt oog voor camerastandpunten, montage en symboliek. Bij iedere spiegel die ik in de cinema zie, denk ik even aan Hesling en de mooiste vrouw ter wereld.

Mocht ik ooit te horen krijgen dat ik nog een week te leven heb, wil ik heus niet parachutespringen, in een Lamborghini rijden of nog snel een wereldreis maken. Hesling mag dan aan mijn sterfbed komen zitten met een stapeltje films en vertellen tot ik in slaap val.

Filmdagboek Maart 2009

2009-04-02T21:33:00.002+02:00

World Trade Center (2006) - Oliver Stone
Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazachstan (2006) - Larry Charles
After Hours (1985) - Martin Scorsese
The Office Season 1 (2001) - Ricky Gervais & Stephen Merchant
The Office Season 2 (2002) - Ricky Gervais & Stephen Merchant
Peep Show Season 1 (2003) - Tristram Shapeero
The Office Christmas Specials (2004) - Ricky Gervais & Stephen Merchant
Flags of Our Fathers (2006) - Clint Eastwood

Gran Torino

2009-03-08T12:10:00.000+01:00

Oude mensen zijn fascinerend. Enerzijds weten ze alles wat er over het leven te weten valt, anderzijds hebben ze er ondanks al hun ervaring geen flauw benul van hoe het er in de wereld van tegenwoordig aan toe gaat. Alle zekerheden die ze in een lang leven opbouwden, beginnen te wankelen door kleine en grote veranderingen. Ze leven in een wereld van tegenstellingen waarin ze zelf een plaatsje moeten zoeken. Met Million Dollar Baby, Changeling en het tweeluik Flags of our Fathers en Letters from Iwo Jima bewees Clint Eastwood al dat hij deze materie als geen ander op het witte doek kan projecteren en met Gran Torino is het er weer pal op. Lees verder...

Filmdagboek Februari

2009-03-07T17:32:00.004+01:00

Slumdog Millionaire (2008) - Danny Boyle
Charles Darwin and the Tree of Life (2009) - David Attenborough
Duel (1971) - Steven Spielberg
The Curious Case of Benjamin Button (2008) - David Fincher
The Machinist (2004) - Brad Anderson
Sweeney Todd: the Demon Barber from Fleet Street (2007) - Tim Burton
Gran Torino (2008) - Clint Eastwood
The Wrestler (2008) - Darren Aronofsky

Valkyrie (2009)

2009-02-06T20:10:00.000+01:00

Als "De Rode Loper" een film bespreekt, heeft dat weinig met cinema te maken. De reporter vraagt honderuit over de babysit van Brangelina, de oren van Will Smith en de winkel waar Tom Cruise zijn kleine kleertjes koopt. Jammer, want over zijn laatste film Valkyrie valt genoeg te vertellen zonder uit te wijden over de kabouter zijn sekte of over hoe Duitsland nog steeds moeite heeft om zijn pijnlijk verleden te verwerken. Lees verder...

Filmdagboek Januari 2009

2009-02-02T14:15:00.002+01:00

Earth (2007) – Alistair Fothergill & Mark Linfield
Californication Season 2 (2008) – Tom Kapinos
Diarios de Motocicleta (2004) – Walter Salles
Jungle Fever (1991) – Spike Lee
Goodfellas (1990) – Martin Scorsese
The Prestige (2006) – Christopher Nolan
300 (2006) – Zack Snyder
Mo’ Better Blues (1990) – Spike Lee
Clockers (1995) – Spike Lee
New York, New York (1977) – Martin Scorsese
La Tourneuse de Pages (2006) – Denis Dercourt
High Noon (1952) – Fred Zinneman
Last Days (2005) – Gus Van Sant
The Life Aquatic with Steve Zissou (2004) – Wes Anderson
It’s a Free World… (2008) – Ken Loach
Hell House (2001) – George Ratliff
La Strada (1954) – Federico Fellini
Valkyrie (2009) – Bryan Singer

Male prostitute dans le Vatican

2009-01-14T17:08:00.001+01:00

Het Vaticaan heeft in een vlaag van ongeziene intelligentie nieuwe regels uitgevaardigd. Zij die vanaf nu het gezicht van de maagd Maria in een pruimenvlaai zien opduiken of door Jezus zelf de straat over worden geholpen, mogen hier niets over zeggen. Vooraleer ze hun ervaring delen met de andere tooghangers of busreizigers wordt een bende "deskundigen" opgetrommeld die nagaan of de claim wel correct is. In het verleden zaten de aardse vertegenwoordigers van de here God wel eens verveeld met de straffe verhalen van geestesgestoorden zónder pij die meteen het hele katholieke geloof in diskrediet brachten. Om hier een heilig stokje voor te steken, zullen psychologen de zieners aan een stevig onderzoek onderwerpen. Zijne Heiligheid/Hitlerjugendpaus Benedictus laat zelfs een speciaal handboek maken dat bisschoppen moet helpen om niet van iedere Vlaamse gemeente een bedevaartsoord te maken.

Wat ik me afvraag: werkt deze nieuwe regelgeving met terugwerkende kracht en kunnen ze dan de Dan Browns en Pieter Aspes die destijds de Bijbel neerschreven even onderwerpen aan een psychologisch onderzoek? Hieruit zal immers blijken dat de fantasierijke schrijvers gewoon een mooi verhaaltje neerschreven over gebeurtenissen die de wetenschap toen nog niet kon verklaren. Als we dat kunnen rechtzetten, zou het in de toekomst meteen heel wat tripjes naar Lourdes, ongewenste zwangerschappen en miljoenen nodeloze doden op straathoeken, slagvelden en ziekenhuisbedden besparen.

Filmdagboek December 2008

2009-01-01T12:37:00.002+01:00

Man on Fire (2004) - Tony Scott
Burn After Reading (2008) - Joel & Ethan Coen
Man on the Moon (1999) - Milos Forman
East of Eden (1955) - Elia Kazan
Home Alone (1990) - Chris Columbus
Californication Season 1 (2007) - Tom Kapinos
Into the Wild (2007) - Sean Penn

Eindejaarslijstje 2008

2008-12-26T20:44:00.003+01:00

In de wetenschap dat ik volgende week geen recent boek meer lees, geen film meer kijk, geen radio meer luister, geen concert- of theaterzaal meer bezoek en geen nieuwe televisieprogramma's ontdek:

Beste film:

No Country for Old Men - Joel & Ethan Coen
Into the Wild - Sean Penn
Estômago: a Gastronomic Story - Marcos Jorge

(vervolg binnenkort op Deel Twee)

Beste boek:

Nemen we dan samen afscheid van de liefde - Paul Baeten Gronda
The Filmclub - David Gilmour
Letter to a Christian Nation - Sam Harris

Beste concert:

Battles - Rock Herk
The Ting Tings - Polsslag
Dillinger Escape Plan - De Effenaar

Beste cd:

Welcome to the Blue House - Tim Vanhamel
Obzen - Meshuggah
Station - Russian Circles

Beste televisie:

Man Bijt Hond
Peep Show
Het programma van Wim Helsen

Beste theater:

De kip met de gouden enkels - Droog Brood
Les in hysterie - Theater Malpertuis

Beste radio:

Bromberen - Radio 1

These Things You Can't Unlearn

2008-12-13T13:32:00.002+01:00

Lieve juf,

Twaalf jaar geleden was ik je leerling. Tweemaal per week gaf je me lessen godsdienst. De lessen duurden toen nog vijftig minuten en tijdens de middag mochten we buiten spelen. Op een dag vroeg je mijn klas om een tekening van God te maken. Niet met kleurtjes of stiften, we zaten immers niet meer op de lagere school. Gewoon snel een pen, een blad papier en kribbelen maar. Even later stond er een oude man met baard die vanuit de wolken op de aarde neerkeek op het papier.

Opdracht volbracht, maar toen kwam je preek. Na een korte inspectieronde langs onze banken, moest je mij (en veel van mijn klasgenoten) laten weten dat we er kinderachtige Godsideeën op nahielden. Enkele uitzonderingen werden de hemel in geprezen omdat ze een groot hart, een vredesduif met palmtakje of een biddend meisje hadden getekend. Daar kon de rest nog iets van leren. Lieve juf, waar haalde je die dag het lef vandaan om ons als weipalen de grond in te boren? Mogen wij zelf nog bepalen wat ons idee van God is? De opdracht om God te tekenen, sluit de vraag of God überhaupt wel bestaat meteen uit. Kom dan achteraf niet klagen dat ik een infantiel Godsbeeld heb. Als je me had gevraagd een eenhoorn te tekenen, zou ik ook niet luid protesterend op mijn bank hebben staan roepen dat eenhoorns helemaal niet bestaan.

Voor mij is God geen groot hart, voor mij is God allesbehalve de brenger van vrede op aarde en mensen die bidden tot God zouden beter die tijd gebruiken om een boek te lezen. Voor mij is God een oude man met een lange baard die in de hoofden van godsdienstjuffen zit. Hoewel, ik mag niet veralgemenen. Je kan nog een voorbeeld nemen aan mijn meester catechese op de lagere school, lieve juf. Toen ik vroeg of ik ook dinosaurussen in de tuin van Eden mocht tekenen, zei meester Willy: “Maar natuurlijk, die leefden al lang voor de mensen het verhaal van Adam en Eva verzonnen.”

Je leerling,

Thomas

Filmdagboek November 2008

2008-12-02T13:52:00.002+01:00

Curse of the Golden Flower (2006) - Yimou Zhang
Final Destination 3 (2006) - James Wong
Sopranos Season 6 (2006) - David Chase (De allerlaatste aflevering van het allerlaatste seizoen. Dat maakt me droef.)
American Gangster (2007) - Ridley Scott
Planet Terror (2007) - Robert Rodriguez
Terminator 3: Rise of the Machines (2003) - Jonathan Mostow
Death Proof (2007) - Quentin Tarantino
No Country for Old Men (2007) - Ethan & Joel Coen
Operation Homecoming: Writing the Wartime Experience (2007) - Richard Robbins
To Have and Have Not (1944) - Howard Hawks
Body of Lies (2008) - Ridley Scott
Peep Show Season 5 (2008) - David Mitchell & Robert Webb
Cassandra's Dream (2007) - Woody Allen
Transamerica (2005) - Duncan Tucker
Walk the Line (2005) - James Mangold
Loft (2008) - Erik Van Looy

Death Rides a Horse

2008-11-20T23:04:00.009+01:00

Pixels kunnen mij boos maken. Zeker als ze deel uitmaken van Het Zesde Zintuig. Dit televisieprogramma zoekt uit een select groepje zweefvliegers de Vlaming die naast horen, zien, voelen, ruiken en proeven nog iets anders kan. Communiceren met overleden mensen, energiegolven opvangen of gewoon praatjes verkopen. Net zoals Idool of X-Factor is het een simpele afvalrace, zij het zonder smsjes. Dat zou toch niet eerlijk zijn, want een simpele gsm-provider kan niet op tegen een stevig aura.

Het leuke aan dit programma is dat iedereen zou kunnen meedoen. Sterker nog, iedereen zou kunnen winnen. Het enige wat je nodig hebt is logica, een gezonde portie geluk en vooral niet te concreet zijn. Een paar voorbeeldjes misschien: de kandidaten worden geblinddoekt naar een grot gebracht en presentator Johan Terryn geeft de kandidaten een gesloten enveloppe met daarin een foto van 18 mensen die er 50 jaar geleden zijn omgekomen toen de mergelgrot instortte. Opdracht: vertel ons welke tragische gebeurtenis hier heeft plaats gevonden. Nu wil ik morgen gerust aan 20 mensen op straat vragen wat voor tragische gebeurtenissen er zoal in een grot kunnen gebeuren. Wedden dat ik 18 paranormaal begaafden tegen het lijf loop? Twee perverten zullen wel over verkrachting of incest beginnen. Idem met de aflevering van twee weken geleden. Onze lichtgevende vrienden moeten verklaren waarom een peutertje verdween. Klein detail: hij woonde in een huis langs het kanaal. Nog een detail: de zaak is nooit opgehelderd en toch werden de kandidaten beoordeeld op hun wetenschappelijke analyse.

Volgende proef: plaats vijf muzikanten bij het juiste muziekinstrument. Hoewel statistiek tot het basispakket van de meeste universitaire opleidingen behoort, heb je die cursus niet nodig om te weten dat het niet eens zo moeilijk is om net als de kandidaten 0,1,2 of 3 op 5 te halen. Dat verdient geen applaus. Zeker niet als de muzikanten bij Flatcat spelen. Die statistiek komt trouwens voortdurend aan bod in het programma. Kandidaten die raden of het om een man of vrouw gaat, hebben 50% kans. Als ze het fout hebben, kwam de informatie net op dat moment niet goed door (eventueel geven ze de tekening van een hond te schuld). Als ze het goed hebben, verliezen ze hun tastzin: ze beginnen te zweven.

Nog een laatste test om het af te leren: twee ouders laten vier wildvreemden binnen op de kamer waar enkele jaren geleden hun dochter zelfmoord pleegde. Aan de kandidaten om te raden wat er precies gebeurde. Terwijl de enige man in het gezelschap een vreemd (maar plausibel) verhaal over overdosis afratelt, gaan de dames iets slimmer te werk. Ze blijven zo algemeen mogelijk met uitspraken als “Een belangrijk punt van het gezin is weggevallen.” of “Dit kan niet. Dit kan toch niet?” Dat is waar: het is verschrikkelijk dat de hond van de familie al jonglerend getroffen is door de bliksem. Wie dat had geraden, noem ik terecht paranormaal begaafd. De ouders zijn natuurlijk in het diepst van hun ziel getroffen. Zij denken alleen aan hun grote verlies en verbinden de vage uitspraken aan de tragische zelfmoord. Een 16-jarige dochter is inderdaad een belangrijk punt in een gezin en natuurlijk is het onmogelijk te begrijpen waarom een jong iemand zich van het leven ontneemt. Staande ovatie voor de kandidaten!

Vlak voor het reclamespotje voor een nieuw boek over paranormale begaafdheid sturen we de persoon zonder gevoel voor logica en met het minste statistisch geluk naar huis. Zijn jas had hij al aan, want dat had hij natuurlijk voelen aankomen. Een uitleg heeft hij ook al klaar: vandaag kwam er uitzonderlijk weinig informatie door, maar hij heeft toch sterke momenten gehad. Zo houden we op het einde van de reeks natuurlijk niet de paranormaal meest begaafde Vlaming over. We weten alleen wie het meest geluk had en het best rond de pot kon draaien. Sowieso mag de winnaar hopen dat de kredietcrisis snel achter de rug is. Zo kan ze het geld dat ze van goedgelovigen afsnoept veilig op haar bankrekening zetten.

Er zijn in onze wereld nog oneindig veel onverklaarbare verschijnselen. Laten we de wetenschap rustig de tijd geven om met vallen en opstaan alles uit te klaren. Mensen die geen geduld hebben (of die eens goed willen lachen), kunnen nog twee afleveringen van “Het Zesde Zintuig” meepikken of zich verliezen in het creationisme: die kunnen tenminste alles verklaren zonder als een mongool met een pendel te staan zwieren.

This time the French are not to blame

2008-11-14T20:23:00.003+01:00

Af en toe voel ik mij een loser. Dan wou ik dat ik vrijgezel was, gewoon om mij rot te mogen voelen. Ik schrijf dan niet dat ik op de trein zit en doelloos naar buiten staar. Geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt om de regendruppels op de ruit te tellen. Dan moet ik gewoon eindeloos een liedje luisteren dat me even lekker slecht laat voelen. Zomaar, zonder reden. Vijftien keer Bus Stop van The Hollies op repeat.

Of gewoon één keertje Appartementje van Het Zesde Metaal. Het mag dan in het West-Vloms zijn, met Flip Kowlier heeft het gelukkig niets te maken. Gewoon een mooi liedje. Het geluid van het filmpje moet volstaan. De rotkop van Alain Coninx heeft nooit toegevoegde waarde.

Genoeg gedweil: hatsieflatsie!

L'Instinct de Mort (2008)

2008-11-05T08:26:00.001+01:00

Hoe lok je mensen in tijden van "Loft" naar een bioscoopzaal waarin ze een Franse gangsterfilm draaien? Geen idee, maar L'Instinct de Mort zorgt er wel voor dat dat publiek binnenkort opnieuw een kaartje koopt voor deel twee van deze knappe biopic.

Lees verder...

Filmdagboek Oktober 2008

2008-11-03T13:50:00.002+01:00

Sliding Doors (1998) - Peter Howitt
Peep Show Season 3 (2005) - David Mitchell & Robert Webb
Brokeback Mountain (2005) - Ang Lee
Auf der Anderen Seite (2007) - Fatih Akin
The Syrian Bride (2004) - Eran Riklis
Once Upon a Time in America (1984) - Sergio Leone
Cars (2006) - John Lasseter & Joe Ranft
Wilbur Wants to Kill Himself (2002) - Lone Scherfig
L'Instinct de Mort (2008) - Jean-François Richet
Peep Show Season 4 (2007) - David Mitchell & Robert Webb
Monsieur Batignole (2002) - Gérard Jugnot
Why We Fight (2005) - Eugene Jarecki
Annie Hall (1977) - Woody Allen
3:10 to Yuma (2007) - James Mangold

Expo

2008-10-22T12:38:00.002+02:00

De laatste bijdragen aan deze blogspot (buiten het Filmdagboek) bevatten zelden meer dan twee zinnen. Laten we dat zo houden en in één zin mijn nieuw favoriet boek van het moment aanprijzen.

"Alles is porno geworden, Staf."

Filmdagboek September 2008

2008-10-03T13:53:00.002+02:00

Persepolis (2007) - Vincent Paronnaud & Marjane Satrapi
Strangers on a Train (1951) - Alfred Hitchcock
Peep Show Season 2 (2004) - David Mitchell & Robert Webb
Control (2007) - Anton Corbijn
The IT Crowd Series 2 (2007) - Ben Fuller
Panic Room (2002) - David Fincher
American Splendor (2003) - Shari Springer Berman & Robert Pulcini

Polyritmische poederdoos

2008-09-19T20:11:00.001+02:00

Ik zal nooit in een groepje als Meshuggah kunnen spelen.

Filmdagboek Augustus 2008

2008-09-06T19:47:00.004+02:00

Misschien moet ik er maar gewoon mee stoppen? Of eens wat meer films bekijken.

Batman (1989) - Tim Burton
Peep Show Season 1 (2003) - David Mitchell & Robert Webb
The Sopranos Season 5 (2004) - David Chase
The Proposition (2005) - John Hillcoat

Tipover Thomas

2008-08-25T13:23:00.001+02:00

Ik wil in een groepje spelen met Tim Vanhamel. Hij mag kiezen wat we doen. Als ik er maar bij mag zijn.

Filmdagboek Juli 2008

2008-08-04T12:06:00.003+02:00

The King (2005) - James Marsh
Hancock (2008) - Peter Berg
The Science of Sleep (2006) - Michel Gondry
Planet Terror (2007) - Robert Rodriguez (Fuck Yeah!)
El Laberinto del Fauno (2006) - Guillermo del Toro
On the Waterfront (1954) - Elia Kazan

The Kitchen is the Cook

2008-07-22T15:50:00.001+02:00

Nooit was een festival samenvatten in één woord zo eenvoudig. Door het wegvallen van The Enemy en het te lui zijn om een vroege bus te nemen, werd Rock Herk 2008 een Battles showcase. De opwarming was een mooi Phosphorescent, maar Herk bedankte vriendelijk. Voor een man of vijftig waren alle goede bedoelingen even nutteloos als Superwendy voor de familie Von Trapp. Er werd aandachtig geluisterd, intens gespeeld, maar in een halfvolle tent kon het amper betoveren. Wedden dat dat in een donkere club of gewoon op mijn kamer wel lukt?

Toegegeven. Hoewel de hype rond Battles bij de laatste doortocht op Pukkelpop zijn hoogtepunt kende, kunnen ze mij pas sinds kort raken. Dat heeft niets met Battles te maken, met mijn onwetendheid des te meer. Het feit dat ik mijn oren de jongste twee maanden enkel Mirrored gun, zegt genoeg over de verwachtingen.

Inmiddels zat de tent eivol, want Battles is trendy. Een eerste repetitieve sample en de groep krijgt van het publiek waar Phosphorescent voorlopig enkel van kan dromen. Van zodra John Stanier zijn hi-hat en quasi onbereikbare cymbaal laat meedeinen, ben ik ook mee voor een uurtje licht mathematische en zwaar opzwepende trashdance (bestaat die term?).

Naar eigen zeggen is de troef van Battles de jarenlange afzonderlijke speelervaring en ze hebben groot gelijk. Het kwartet beheerst het instrumentarium (vaak een zee van knopjes en pedaaltjes) zo bezeten als een wedergeboren preker en zo precies als een hartchirurg. Net deze professionaliteit maakt dat de complexe muziek ook live overeind blijft. Doe daarbij nog een portie jeugdige gedrevenheid en speels enthousiasme en je weet meteen waarom Battles hipper is dan cocaïne.

De aandachtige lezer die gemerkt heeft dat ik tijdens de voorbije vier alinea amper een woord van lof over had voor drummer John Stanier, weet dat mijn appendix op ontploffen staat door het onderdrukken van adoratie en afgunst.

Hancock

2008-07-19T11:22:00.000+02:00

Iron Man doorkliefde niet lang geleden de cinemahemel, Edward Norton kleurt momenteel groen van woede en Heath Ledger krijgt binnenkort een Oscarbeeldje op zijn gedenksteen. Superhelden zijn hipper dan rehabklinieken en Hancock probeert daar een graantje van mee te pikken. Toch is de vijfde bioscoopfilm van Peter Berg niet het zoveelste super hero verhaal in het ondertussen lange rijtje. Of dat een voor- of nadeel is, moet nog duidelijk worden. (Lees verder...)

Filmdagboek Juni 2008

2008-07-18T12:16:00.003+02:00

The Sopranos Season 4 (2002) - David Chase
The Illusionist (2006) - Neil Burger
The Spongebob Squarepants Movie (2004) - Stephen Hillenburg
Legally Blonde 2: Red, White and Blonde (2003) Charles Herman-Wurmfeld
Mar Adentro (2004) - Alejandro Amenábar
Le Scaphandre et le Papillon (2007) - Julian Schnabel
The Queen (2006) - Stephen Frears
Babel (2006) - Alejandro González Iñárritu
Lolita (1962) - Stanley Kubrick
When a Man Loves a Woman (1994) - Luis Mandoki
The Constant Gardener (20065 - Fernando Mereilles

Dodgy Demo

2008-07-11T23:11:00.003+02:00

Ergens in 2007 werden vier nummers van Dodgy Curvin's op een cd gezet. Nu kan je eindelijk een eigen exemplaar van zo'n cd'tje op de kop tikken. Spreek een Dodgy aan, stuur een e-mail of bel me eens op en voor 5€ ben je financieel een beetje armer maar cultureel een pak rijker.

Imperial Intermezzo

2008-06-07T13:43:00.005+02:00

Eergisteren ben ik volwassen geworden. Als maatstaf gebruiken nonkels, tantes en collega's het zelf doen van de was, maar zij dwalen. Wat iemand echt volwassen maakt, is zelf pudding koken. Niet twaalf potjes halen in de Delhaize om op te smikkelen in een stadspark. En zeker niet je zaterdagnamiddag doorbrengen tussen vreemdelingen met hun buggy's in een wasserette. Wel melk aan de kook brengen, poeder loskloppen, koekjes op borden verdelen, de juiste hoeveelheid suiker toevoegen en roeren. Heel goed roeren.

Vroeger was pudding veel ingewikkelder. Niet roeren. Nooit roeren. Maar wachten. Misschien nog net koekjes op borden leggen, maar vooral wachten. En kijken hoe mama roert en het juiste evenwicht vindt tussen melk en suiker tot... De pan leeglikken! Twee minuten dolle pret en dan weer wachten tot de pudding was afgekoeld.

Eergisteren heb ik zelf pudding gemaakt en volgende week ga ik weer met een tas vol was naar Limburg. En voor de trein koop ik een ticket, want een Go Pass is voor kindjes die niet mogen roeren.

Filmdagboek Mei 2008

2008-06-02T12:19:00.002+02:00

Lifeboat (1944) - Alfred Hitchcock
In Bruges (2008) - Martin McDonagh
The Sopranos Season 3 (2001) - David Chase
Flag of Our Fathers (2006) - Clint Eastwood
The Lady From Shangai (1947) - Orson Welles
Heroes 2 (2007) - Tim Kring (De volgende seizoenen vinden een gezellig huisje in mijn reet)
Schindler's List (1993) - Steven Spielberg
Rebel Without a Cause (1955) - Nicolas Ray
Letters From Iwo Jima (2006) - Clint Eastwood

The Human Calendar

2008-05-07T12:32:00.000+02:00

Kijk hoe grappig! Kalender.

Filmdagboek April 2008

2008-05-02T13:10:00.002+02:00

Marie Antoinette (2006) - Sofia Coppola
Gigi (1958) - Vincente Minnelli
The Sopranos Season 2 (2000) - David Chase
Persepolis (2007) - Marjane Satrapi & Vincent Paronnaud
Death Note (2006) - Shusuke Kaneko
It's a Free World (2007) - Ken Loach
Estômago, a Gastronomic Story (2007) - Marcos Jorge

Polsslag

2008-04-25T23:08:00.004+02:00

Overpelt was afgelopen weekend the place to be. De culturele weken gingen van start, de dameshandbalclub stelde met een glansrijke overwinning een plaats in de Beker van België veilig en Blood & Honour reserveerde onder het pseudoniem "Supportersvereniging KV Mechelen" 't Pelterke voor hun jaarlijkse verjaardagsherdenking ener Oostenrijkse bedplasser. Reden genoeg dus, om af te zakken naar de eerste en hopelijk niet laatste editie van Polsslag.

iLikeTrains opent de kleinschalige indoor versie van Pukkelpop. En hoe... Met hun witte hemden en zwarte rouwbanden lijken ze recht van een begrafenis te komen, maar hun verdriet, woede en frustraties zijn nog niet weggespoeld op de koffietafel. Ze doen steevast een truukje waar ik - mits goed gebracht - wel van houd: rustig en integer opbouwen om enkele minuten later los te barsten in intense razernij. Ze blijven die structuur het hele optreden trouw en toch gaat het nooit vervelen; mede dankzij de beste stem van de avond en de origamifratsen van de bugelspeler. Ja, er was een man met een bugel. Ja, hij vouwde tijdens zijn lege stukjes partituur origamifiguurtjes. Hij had zich gerust meer op het knutselwerk mogen concentreren, want iemand was vergeten zijn microfoon aan te zetten. Toch: een veel te straffe opener.

Om van het ene uiterste in het andere te worden gekatapulteerd, gingen we even kijken wat Mindless Self Indulgence precies moest voorstellen. Dat bleek een vergissing. Op een groot podium stonden - en ik verzin het niet - een man met een Tokio Hotel kapsel en elfenvleugeltjes, een dame in een schooluniform, een jonkvrouw met drie basdrums en een figuur die mensen zonder kennis van zaken een gitarist zouden durven noemen. Door de boxen kwamen Sesamstraat-elektropunk en bindteksten over chocolade, bier en piemels. De zanger zocht nog ruzie met een trui uit het publiek en heel de zaal ging uit zijn dak. Tijdens het applaus hoorden we vooral gegil van meisjes en toen zijn we maar terug naar de club gegaan. Lang geleden dat ik nog naar StuBru heb geluisterd, maar iets zegt me dat het wel airplay krijgt. Goed dat het al lang geleden is, dat ik nog naar StuBru luisterde.

In een lege en stille zaal stond The Ting Tings op ons te wachten. Nog nooit van gehoord, maar volgens een slagerszoon zonder brilletje zou er dra een mooi meisje liedjes voor ons zingen. Wat hij er niet bij vertelde, was dat het mooie meisje leuke liedjes voor ons zou zingen. Ze deed dit samen met haar drummer en het feit dat we niet aan Dresden Dolls moesten denken, is niet eens negatieve kritiek. Geruggensteund door een zee van samples en een enthousiasme waarvan zelfs Bart Peeters zich afvraagt of het allemaal zo druk moet, speelden ze de ondertussen volgelopen zaal plat. Ondertussen was het nog licht buiten en moesten The Breeders en ISIS nog komen.

Een pizza met vier kazen werd verkozen boven Blonde Redhead, want honger is stom. Blonde Redhead is niet stom, dus hen missen was jammer. Gelukkig lieten de glimlach van Kelly en de schaterlach van Kim ons alle zorgen vergeten. Kermende tienertrutjes hadden eindelijk plaats gemaakt voor kalende dikkerds en die zagen dat het goed was. Toegegeven, zonder de naam "Deal" zouden ze zelfs op een vrij podium voor de koters van kleuterschool "De Negensprong" niet overeind blijven, maar dat kon niemand iets schelen. Nummers duurden niet langer dan 3 minuten, eindes werden ter plekke verzonnen of ontbraken gewoon en eindelijk weten we waar spullenhulp onze oude truien naar toe sturen. Dat is The Breeders. Dat er geen liedjes van Pixies werden gespeeld, schoot me pas een half uur na het optreden te binnen, dus dat zegt genoeg over de indruk die ze nalieten.

Van pretentieloze pretpunk naar doodserieuze postrock met een metalhoekje: op Polsslag it's just a Grenslandhal away. Op aanraden van een Dodgy bassiste en dus met hoge verwachtingen, gingen we toetsen of ISIS live even straf is als op cd. Het antwoord is "ja hoor", behalve dat er op een cd gespoeld en geskipt kan worden. Live is dat al iets moeilijker en daarom duurde het optreden een kwartiertje te lang. Desalniettemin: straffe shite! Eigenlijk hanteren ze hetzelfde principe als iLikeTrains: opbouwen naar een climax, maar die was niet altijd even verbluffend als wat de opbouw deed vermoeden. De ritmisch meedeinende kopjes in het publiek zouden dit echter afdoen als muggenzifterij en eigenlijk hebben ze gelijk. Mijn nekspieren zijn nog steeds stram.

En zo was het amper 22.00 of aan de reeks van hoogtepunten van de avond kwam een eind. Snel nog een liedje van Millencolin meepikken dat ik vooral herinner van Tony Hawk computerspelletjes spelen tot half vier 's ochtends op een kot in Sint-Maartensdal en dan was er nog iets als Angels and Airwaves. Op voorhand had ik als hippe youngster een paar nummers op MySpace getsjèkt, maar ik liet me vooral door de sterk gewaardeerde muzieksmaak van twee autoriteiten naar de mainstage drijven. Niet veel later vroeg ik me af wat ik daar deed. Ik heb hard mijn best gedaan, maar dit deed me niets. Veel te Amerikaans, veel te hard over nagedacht en veel te hard ingestuurd. Ik zou zelfs termen als "gefabriceerd" en "zielloos" in de mond durven nemen, want van spontaniteit en sterke nummers geen sprake. Maar voor meer onzin te verkopen, moet ik misschien eerst eens de cd's beluisteren. Gelukkig maakte een hele dag voorprogramma en enkele flarden Pendulum alles goed en toen was het plotseling al bedtijd. Grimbergen in een beker doven je lichtje iets sneller dan een mix van dope & crack.

En dan nog dit: terwijl de laatste electrokids bij het aanbreken van de ochtend naar het bed in hun moeders huis strompelden, besloot een jongeman uit 't Linne om van Neerpelt naar Hasselt te wandelen. Om half elf kwam hij na vijf uur stappen aan in de hoofdstad van de smaak en besloot om daar de bus terug naar huis te nemen. Overpelt is immers nog steeds the place to be.

Adoratie

2008-04-12T17:53:00.003+02:00

Tijd om twee mensen in het zonnetje te zetten. Twee mensen die ik nog nooit ontmoet heb. Tenzij YouTube de plaatselijke kroeg is. Dan was ik de afgelopen twee maanden een toogplakker en de volgende twee filmpjes mijn vaste gezelschap. Enthousiasme moet gedeeld worden en dus:

Gavin Harrison
Nooit een drumgeluid gehoord dat zo compleet is afgewerkt. Met zijn perfect afgestelde drumstel laat hij dan ook nog eens de meest fantastische dingen zien. Eén van de weinigen die mij alsnog doen twijfelen om toch geen dubbelebaspedaal te kopen. Ziet er wel uit als een dork, met zijn witte sportschoentjes.

Jojo Mayer
De levende drum&bass beatbox toont al zijn truukjes op een simpel basloopje. Let vooral op de manier waarop hij voortdurend het ritme volgt, loslaat, schijnbaar totaal negeert en dan toch weer inpikt. Omdat hij maar één baspedaaltje heeft en alles op kniehoogte laat staan, is hij mijn grote voorbeeld. Ziet er wel uit als een joodse dork, met zijn hippiebroek.

En nu terug naar de garage om te oefenen.

Filmdagboek Maart 2008

2008-04-04T12:47:00.003+02:00

Freaks (1932) - Tod Browning
The Departed (2006) - Martin Scorsese
Dial M for Murder (1954) - Alfred Hitchcock
The Good German (2006) - Steven Soderbergh
No Country for Old Men (2007) - Joel & Ethan Coen (nog maar eens)
The Sopranos Season 1 (1999) - David Chase

De kans is groot dat ik de komende maanden geen film meer kijk. Ik verwijs u dan graag naar mijn Sopranosdagboek.

Filmdagboek Februari 2008

2008-03-06T07:55:00.002+01:00

Hier zie. Een kwantitatief dieptepunt. Over kwaliteit gelukkig niets te klagen.

Bobby (2006) - Emilio Estevez
No Country for Old Men (2008) - Joel & Ethan Coen
The Fountain (2006) - Darren Aronofsky
La Scaphandre et le Papillon (2007) - Julian Schnabel

Fierljeppen voor gevorderden

2008-03-01T15:41:00.003+01:00

Even voel je je weer student, als je op een dinsdagavond de tijd vindt om richting de Effenaar in Eindhoven te trekken voor drie optredens. Vroeger ging dat gepaard met de hele dag muziek luisteren en alvast wat te drinken zoeken; nu neem je verlof op het werk en maak je van de gelegenheid gebruik om naar de tandarts te gaan. Amper rock-‘n-roll, maar dat zou de avond goed maken.

Stolen Babies mag de spits afbijten en meteen is duidelijk waarom deze band in de Amerikaanse underground wel eens hoge toppen zou kunnen scheren. Vijf uit een Tim Burton film ontsnapte flippo’s staan op het podium theatraal te wezen in hun vreemde kleertjes en geschminkte gezichten. Maar vergis u niet: Stolen Babies brengt leuke nummers met een hoekje scheef. Een beetje Dresden Dolls op speed. Terwijl Gil Sharone zich opwarmt voor de afsluiter, trekt vooral frontvrouw Dominique Lenore Persi de aandacht. Niet alleen haar looks springen in het oog, het poppetje uit Corpse Bride kan zingen als een elfje en schreeuwen als een bloeddorstige heks en dat terwijl ze ook nog eens een accordeon hanteert (de lucky bastard). Goed gedaan! Terwijl de ontvreemde zuigelingen na het optreden zelf hun instrumenten opbergen, kan er toch al een biertje af na een moedige eerste spa rood.

Als Stolen Babies nog een beetje artie fartie hun best doen om niet al te serieus over te komen, is het met Poison the Well tijd voor no nonsense hardcore screamo metalfusion grind-emo. Ik ken niets van die hippe terminologie, maar ze schijnen de basis te hebben gelegd voor emo. Ik onthoud vooral dat ze een aardig stukje wegrocken, dat hun muziek niet echt mijn ding is, maar dat ze mij toch een volle veertig minuten bij de les kunnen houden. Een prestatie op zich die ze te danken hebben aan hun professionele strakheid.

Als echte muziekliefhebber begint vijf minuten voor de hoofdact een plezierige vorm van zenuwachtigheid op te borrelen. Zeker zo bij The Dillinger Escape Plan. In tijden van MySpace en YouTube kan je op voorhand al eens kijken waartoe ze live in staat zijn en dan zie je hoe ze elkaar en het publiek overrompelen met hun energie en ook gewoon hun lichaam. Na het bezoek aan de tandarts begon ik dus al te vrezen voor mijn bijgeschaafd voortandje. En toen ging het licht uit. De show beginnen ze met een leuk hypnosefilmpje uit de jaren ’30 waarin clichématig wordt afgeteld. En toch kan je niet voorbereid zijn op de aanstormende goederentrein die zich tegen 90 kilometer per uur loswrikt uit het startstel van Space Mountain. Je weet dat ze je zullen overdonderen en toch sta je er van te kijken wanneer ze losbarsten. Het duurt dan ook een nummer of vier om te beseffen wat er nu allemaal gebeurt. Een zanger die alle hoeken van het podium opzoekt, twee gitaristen die hun instrument eerder folteren dan bespelen, een drummer die armen te kort komt en een bassist die het ook allemaal niet meer weet. En dan snap je het: The Dillinger Escape Plan maakt niet zomaar wat teringherrie. Ze maakt teringherrie die perfect in elkaar zit. Constant benaderen ze de wiskundige perfectie die op de plaat staat, zelfs tijdens de duellerende solostukken en zelfs tijdens de swingende jazzintermezzo’s met constante tempowisselingen waar we zo van houden. Zo boren ze mijn enige vrees de grond in: dat ze live minder zouden presteren dan op cd. Au contraire. Voor je het goed en wel beseft, hebben ze hun moeilijkste nummers afgerammeld zonder benen te breken en staan ook zij zelf hun instrumenten op te bergen. Geen bodyguards van twee meter hoog en dikke roadies op deze tour. Ze doen alles zelf (soundcheck incluis) en op één of andere vreemde manier heeft dat wel iets.

Binnenkort komen zij allen hun kunstje nog eens overdoen in Hof ter Lo. Als ik nog wat verlofdagen over heb, sta ik er weer.

Rock your Ass Party

2008-02-26T16:56:00.002+01:00

Daar is ie dan. De lelijkste blogtitel in het jonge leven van Professor Rötelflöt. Ik kan er gelukkig niets aan doen, want dat is de naam van de studentenfuif in Diepenbeek (Villicus) waar Dodgy Curvin's donderdagavond de menigte mag ophitsen. Of wegjagen. Wij zijn geen dictatoriale groep. Gedaan dus met de wereld verbeteren; gewoon Rock-'n-Roll met een pintje. Welkom!

PS: de kans is klein dat de demo dan af is. Wel hebben we podiumgimmicks. En ijsjes. Ijsjes voor iedereen!

Makumba

2008-02-22T12:24:00.003+01:00

Dodgy Curvin's verbetert de wereld met Rock-'n-Roll! Morgenavond kan iedereen voor het goede doel muziek komen luisteren in het JOC te Lommel. Op het programma staan Ikeman & Funky T, Carbon (finale Limbomania), Boy with the Thorn in his Side (Smiths-tribute), Bootksy Collins en natuurlijk ook Dodgy Curvin's. Inkom slechts 4€ die integraal naar het goede doel gaat en dat is voor één keer niet de drankvoorraad van de dikke drummer.

Meer info hier!

No Country for Old Men

2008-02-10T13:21:00.000+01:00

Een filmliefhebber kijkt veel films. Je hoeft geen Etienne Vermeersch te zijn om de logica daar van in te zien. Toch gebeurt het maar enkele keren per jaar dat je wordt weggeblazen door een film, als was je een tengere peuter in een wervelstorm. Niet geheel onverwacht blijkt No Country for Old Men het eerste exemplaar van 2008 dat me uit mijn stoel waait.

Het verhaal is echter geen orkaan die urenlang alle bomen uit de grond rukt. No Country for Old Men begint als een zomerbriesje waarvan je denkt dat het ’s avonds een tropische storm wordt. Schitterende, want kalme beelden van Texaanse landschappen brengen je meteen in de typische Coen sfeer van weleer en het vettige Sheriff accent doet daar nog een schepje boven op. Maar een bliksemschicht doorklieft meteen de heldere hemel wanneer jagende Llewelyn Moss (gespeeld door Josh Brolin die zijn rol te danken heeft aan een auditiefilmpje, geregisseerd door Tarantino en Rodriguez tijdens de Grindhouse opnames) op een bloederig decor stuit. Een uit de hand gelopen drugdeal heeft een half dozijn lijken en een koffer vol geld in de woestijn achtergelaten. En zie daar: het donkere element waarmee de storm losbarst.

Cowboy Llewelyn voelt zich nog even de koning te rijk, maar beseft maar al te snel in welke hel hij zich geworpen heeft. Een duivel met vreselijk kapsel en verdoezelde Spaanse tongval zit hem op de hielen (Javier Bardem mag al beginnen oefenen voor zijn Oscarspeech).

De wondermooie beelden, vlijmscherpe dialogen en uitgekiend boerengeweld kan je moeilijk wegcijferen als interessante voetnoten. Het is onmogelijk om kalm te blijven bij alle ongemeen spannende scènes (de hond in de rivier, de donkere motels, …) Toch is datgene wat No Country for Old Men zo fantastisch maakt, de manier waarop de tweehoofdige regisseur de nadruk legt op het oog van de storm. Zoals in oude horrorprenten de meest akelige monsters nooit getoond worden, weet de film je te beklijven door gemene stiltes en het evenwicht tussen genadeloos confronteren en staalhard wegkijken. De strijd tussen de twee Texaanse titanen mag dan nadrukkelijk op de voorgrond liggen, de belangrijkste dingen spelen zich af in het hoofd van de oude oersympathieke Ranger (Tommy Lee Jones). Geen Chuck Norris die zijn spierballen laat rollen, wel een vermoeide man die binnenkort het toneel zal verlaten en alles laat gebeuren. Simpelweg omdat hij niet anders kan. Op deze momenten blijkt het boek waarop dit meesterwerk is gebaseerd erg belangrijk, want het weinige wat gezegd wordt, is prachtig verwoord. Laat de eeuwige discussie over wat nu het beste is (film of boek), maar een stille dood sterven, want No Country for Old Men bewijst dat het geen concurrenten zijn. Ze gaan hand in hand. Net zoals Ethan en Joel hopelijk nog lang zullen doen. Ook al wordt dat in The Deep South niet altijd geapprecieerd.

Dat ik maar snel en waardig oud word, zodat ik al het jonge geweld van op een afstandje kan bekijken. Liefst gehuld in jeans en cowboylaarzen. En dat 2008 nog een stormachtig filmjaar mag worden.

Filmdagboek Januari 2008

2008-02-01T12:54:00.000+01:00

Sympathy for Lady Vengeance (2005) - Chan-wook Park
Blackpool (2004) - Julie Anne Robinson
Godless in America (2006) - Leslie Woodhead
Turks Fruit (1973) - Paul Verhoeven
Kill Bill Volume 2 (2004) - Quentin Tarantino
Die Austernprinzessin (1919) - Ernst Lubitsch (Waw!)
Little Miss Sunshine (2006) - Jonathan Dayton & Valerie Faris
Vera Drake (2004) - Mike Leigh
Sideways (2004) - Alexander Payne

Wicked

2008-01-28T12:46:00.000+01:00

Vooraf werd gezegd dat “Te Gek?!” een muzikale avond moest worden met als hoofddoel de psychiatrie bespreekbaar maken. Na de voorstelling werd er met geen woord gerept over zottekes, maar dat is niet eens negatieve kritiek. Hoewel alle liedjes en teksten te maken hadden met depressie, zelfmoord, liefdesverdriet en een combinatie van deze ingrediënten, was er geen tijd om je ongelukkig te voelen. Muziek is immers de ideale prozac. Niet dat ik depressief ben. Dat die doorgedraaide apen maar eens een week bij TNT komen werken. Alleen maar zonnestraaltjes hier!

De reden waarom iemand in harmonie met zichzelf en zijn omgeving dan toch zo’n sombere avond moet frequenteren? Verdomd goede muzikanten, daarom! Jan de Wilde was zijn fantastische zelf (“Fanfare van honger en dorst” blijft goed). Tom Helsen zong alleen zijn hits, maar echt slecht is dat nooit, ook al zijn zijn hits tegenwoordig Q-Music materiaal. Kristien Hemmerechts mocht géén instrument hanteren en was daarom ook een muzikaal hoogtepunt. Al moesten we wel ons best doen om haar gemekker en slotdansje te negeren. Er was ook nog een rappende blanke, die zo verlegen was dat je nooit boos op hem zou kunnen worden en dat hij alles wat borsten had kon laten glunderen. Bij Snoop Dogg zou het niet waar zijn.

Al die mensen zorgen voor een leuke line-up, maar ze zouden niets zijn zonder de fantastische Laatste Show Band. Patrick Riguelle en zijn kornuiten (jammer genoeg met de minst goede drummer) hadden geen extra zanger nodig om te blinken. Meer nog, de liedjes die zij op hun eentje voor hun rekening namen, waren simpelweg de beste!

En dan tot slot nog een applausje voor een onverstaanbare West-Vlaming van Het Zesde Metaal die in tegenstelling tot Flip Kowlier wel mooie liedjes maakt. Hij bewees zelfs dat liedjes van Bright Eyes perfect naar zeemanstaal kunnen worden omgezet. Applausje daarvoor.
Een deprimerende avond kon je het moeilijk noemen, maar toch gingen we diep teleurgesteld naar huis omdat niemand “Crazy” van Britney Spears wou spelen.

Filmdagboek December 2007

2007-12-31T12:10:00.000+01:00

Hoppakee!

The IT Crowd Series 1 (2006) - Ben Fuller (Binnenkort Series 2)
Kids (1995) - Larry Clark
Dumbo (1941) - Ben Sharpsteen
Twin Peaks Season 1 (1990) - David Lynch & Mark Frost
The Big One (1992) - Michael Moore
JFK (1991) - Oliver Stone
Phone Booth (2002) - Joel Schumacher
A Streetcar Named Desire (1951) - Elia Kazan
Killer's Kiss (1955) - Stanley Kubrick

Quit Living in the Past

2007-12-25T00:42:00.000+01:00

Met het eerste feestmaal achter de kiezen, kunnen we even terug blikken op een rijkelijk gevuld cultureel 2007. Veel film, muziek en boekjes, maar ieder jaar weer die unieke gevallen die er tussen uit springen, recht het "boek-der-herinneringen-waaruit-een-demente-Thomas-later-tot-ergernis-van-zijn-kleinkinderen-zal-blijven-putten" in.

Optredens: Mastodon op Graspop 2007, Eagles of Death Metal in de Ancienne Belgique en Iggy Pop op Pukkelpop 2007.

Cinema: Ten Canoes (Rolf de Heer), When the Levees Broke: a Requiem in Four Acts (Spike Lee), 4 Months, 3 Weeks and 2 Days (Cristian Mungiu) & Death Proof (Quentin Tarantino).

Literatuur: Schaduwkind van P.F. Thomèse.

CD's: Dinosaur JR- Beyond, Dillinger Escape Plan - Ire Works

Theater: Trust van Braakland/Zhebilding

Televisie: Black Pool (eigenlijk niet van 2007, maar wie geeft een schepijsje?)

Dodgy Demo

2007-12-15T22:21:00.001+01:00

Gelukkig. Het is eindelijk zo ver. Als het uitstellen van plezier het plezier plezieriger maakt, maak je dan maar klaar voor een portie plezier.

Dodgy Curvin's heeft enkele dagen in een studio doorgebracht en met hulp van Den Boets zijn ze naar buiten gekomen met een eerste echte demo op zak. Vier nummers heeft het opgeleverd en geen enkel bandlid is er ontevreden over. Dat is echter niet belangrijk. Optredens scoren, dat is belangrijk. Jullie kunnen ons daar een handje bij helpen door de dodgy demo te verspreiden onder eenieder die ons aan optredens kan helpen. Heel even maken we een uitzondering en kan de man op straat ons zomaar aanklampen alsof we geen rockgoden zijn en dat allemaal om onze demo op de kop te tikken. Slechts 5€ voor Rock-'n-Roll met schitterende artwork (waarvoor dank Pieter & Marco) en heb geen angst: je krijgt er geen gratis Humo bij!

Een preview staat op hier. Klikken op Cat Hair.

Filmdagboek November 2007

2007-12-07T20:27:00.000+01:00

Kijk eens aan. Het eerste blogjaar is rond. We doen verder zoals we begonnen zijn...

Kill Bill Volume 1 (2003) - Quentin Tarantino
Spellbound (2002) - Jeffrey Blitz
Broken Flowers (2005) - Jim Jarmusch
American Gangster (2007) - Ridley Scott
Scoop (2006) - Woody Allen
United 93 (2006) - Paul Greengrass
The Boondocks (2005) - Aaron McGruder
Hotel Babylon Season 2 (2007) - Tony Basgallop
Our Daily Bread (2005) - Nikolaus Geyrhalter
The Black Dahlia (2006) - Brian De Palma
Everything You Always Wanted to Know About Sex * but Were Afraid to Ask (1972) - Woody Allen
Een Ander Zijn Geluk (2005) - Fien Troch

Mag ik dan langs de muzikale kant Ire Works van Dillinger Escape Plan nog aanraden? Voor 2008 komt er niets anders meer mijn oren binnen.

Filmdagboek Oktober 2007

2007-11-03T10:59:00.000+01:00

Fear and Loathing in Las Vegas (1998) - Terry Gilliam
One Flew Over the Cuckoo's Nest (1975) - Milos Forman
Ben-X (2007) - Nic Balthazar
The Notebook (2004) - Nick Cassavetes
Sicko (2007) - Michael Moore
Glengarry Glen Ross (1992) - James Foley
Ex-Drummer (2007) - Koen Mortier
Paths of Glory (1957) - Stanley Kubrick (eindelijk!)
4 Weeks, 3 Months and 2 Days (2007) - Cristian Mungiu (stevige concurrentie, maar wel tip van de maand)
Pulp Fiction (1994) - Quentin Tarantino
Usual Suspects (1995) - Bryan Singer
Death Proof (2007) - Quentin Tarantino
Paranoid Park (2007) - Gus Van Sant
Magnolia (1999) - Paul Thomas Anderson

Orange was my first glove

2007-10-27T20:39:00.000+02:00

De maanden voordat ik werd aangenomen bij TNT Express hebben sommige collega's erg hard gewerkt en andere collega's er de brui aan gegeven. Combineer die twee en je weet waarom ik donderdag gratis naar The Night of the Proms ben gegaan. Het zou - na twee jeugdzondes waarvan ik me enkel The Simple Minds en papieren vliegertjes herinner - mijn derde keer worden. En dat ondanks vele stoere uitlatingen als "doa zien ze mich noeit mier!" en "as ich muziekverkrachting wil zien, kiek ich wel noa den Helmut Goes Africa dvd!" (Ik spreek helemaal geen dialect, maar geef toe dat het zo best stoer klinkt). Maar als het gratis is en er drank & broodjes voorzien zijn, komt de student in me naar boven en zo geschiedde.

Het bleek uiteindelijk nog een leuke avond, maar daarvoor moest je heel wat muzikale bagger proberen te negeren. Soulsister speelde maar liefst 17 nummers en dat op een set van hoogstens evenveel minuten. Er kwamen een heleboel onbekende negers met bekende liedjes. John Miles('nough said). Ook voor Carl Huybrechts hoef ik enkel name dropping te doen om de sfeer van de avond te tekenen (en geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt om de juiste schrijfwijze van zijn naam te verifiëren op Google).

Gelukkig waren er Trevor Murrell en The Coconuts.

Nee, zo'n avondje Proms weet het cancellen van de Meshuggah-Dillinger Escape Plan toer ruimschoots te compenseren!

Curvy Droppings

2007-10-21T17:07:00.000+02:00

Musiceren is een zwaarwichtig woord, maar vooral een erg leuke bezigheid. Geen wonder dat een weekend in de studio als een kleurrijk prentenboek in een muffe bibliotheek vol biomedische naslagwerken is. Dodgy Curvin's (ook bekend als "Dodgies Curving", "Floppy Fluppins" of "Wie?") trok voor drie dagen naar Sint-Niklaas om er met behulp van een getalenteerde Yannick vier nummertjes op cd te zetten.

Volgende week wordt er bijzonder saai maar wel noodzakelijk gemixt. Niet veel later hopen we de stereoketens, iPods en FisherPrice cassettespelers van velen te veroveren. Eerst is er nog de kwestie van artwork. Een naar alle bescheidenheid knallend demo'tje verdient een mooie verpakking (ik denk aan Fran Drescher, maar ben heel slecht in vergelijkingen). Wie goed kan tekenen, fotograferen of action painten mag ons uit de nood helpen. Een wedstrijd waarbij fans van over de hele wereld hun artwork mogen opsturen, lijkt voorlopig niet nodig. Simpelweg omdat ik geen tijd heb om de talrijke inzendingen te beoordelen.

Filmdagboek september 2007

2007-10-01T11:40:00.000+02:00

Geen idee waarom ik deze blogspot nog onderhoud. In afwachting van werkloosheidsperiodes misschien.

The Lost Weekend (1945) - Billy Wilder
Taking Sides (2001) - István Szabó
L'Enfant (2005) - Jean-Pierre & Luc Dardenne
Hotel Babylon (2006) - Alrich Riley
300 (2006) - Frank Miller & Zack Snyder
Willy Wonka & the Chocolate Factory (1971) - Mel Stuart
25th Hour (2002) - Spike Lee
Alexander (2004) - Oliver Stone
When Kids Get Life (2007) - Ofra Bikel

Minder films kijken betekent wel meer genieten van die enkele pareltjes. Kwantiteit versus kwaliteit. Ik kan me bijvoorbeeld perfect herinneren hoeveel mooie vrouwen er in Hotel Babylon rondliepen en dat de gebroeders Dardenne al voldoende zijn om geen domme dingen met België te doen.

Raamlapsus

2007-09-23T20:46:00.000+02:00

Geen nood, ik ben niet dood. Ik kan gewoon geen computerscherm meer zien en heb bovendien geen flikker te melden. Maar begin al maar te hunkeren naar "Filmdagboek September 2007". Het zal fameus de moeite zijn!

Filmdagboek Augustus 2007

2007-09-01T10:32:00.000+02:00

Salvador (1985) - Oliver Stone
Young Frankenstein (1974) - Mel Brooks
Witness for the Prosecution (1957) - Billy Wilder
Cul-de-Sac (1966) - Roman Polanski
The Yes Men (2003) - Dan Ollman, Sarah Price & Chris Smith
Ten Days to Victory (2005) - Tim Conrad
Iris (2001) - Richard Eyre
Babettes Gaestebud (1987) - Gabriel Axel

Dit (kwantitatief) pover lijstje wordt aardig gecompenseerd door:

Het vinden van werk (2007) - Veerle Buedts
Het vinden van een appartement (2007) - Sander Vanhellemont
Leuke boekjes (2007) - Douglas Coupland, Philip Roth & P.F. Thomése
1080 minuten Zomergasten (2007) - Joris Luyendijk
Plezier (2007) - Stephanie Agten

Gilmore Gnomes

2007-08-26T18:30:00.001+02:00

Ik zou nog bijna vergeten dat ik een weekend Pukkelpop heb overleefd. Daarom dit kort verslag. Alvast mijn excuses.

Eagles of Death Metal: samen met Danko Jones is dat de beste festivalopener die je je kan voorstellen. Jesse neemt drugs of heeft gewoon teveel liefde in zich. Wat het ook is, het werkt. Zelfs als je het optreden moet volgen met teensletsen van een crowdsurfende gurlfrènd onder de oksels.

Editors: ondanks de zomerzon en een stilaan allesoverheersende bierlucht konden ze toch de juiste sfeer scheppen. Mooi optreden.

Iggy & The Stooges: hoogtepunt van de dag en eigenlijk ook het festival. "My Idea of Fun" werd tot vervelens toe aanhoord door eenieder die tijdens het weekend in mijn buurt kwam.

Kaiser Chiefs: vroeger hadden ze leuke meezinghitjes, nu zijn ze ronduit saai en horen ze thuis op een Q-music fuif.

The Hives: Rock-'n-Roll leeft, Pelle is kewl, lage drumstellen zijn kewl, ik wil een kostuum, ik wil een cadillac.

Badly Drawn Boy: na één nummer weggelopen. Het zal wel goede muziek zijn, maar niet als bier je maaltijd is.

Sophia: uit schrik voor meezingende moedervlekken slechts van op een afstandje enkele liedjes meegesnoept. Dat zat wel goed.

Dinosaur Jr.: Je hoeft niet jong en zweeds te zijn om te kunnen rocken. Ik wist niet dat drie mensen zoveel lawaai konden maken. J Mascis is waarschijnlijk de beste gitarist van het weekend en Barlow kan stiekem goed zingen!

Arcade Fire: we stonden zo dicht en het geluid was zo slecht dat ik de zanger beter kon verstaan zonder microfoon. Meest armzalige geluid ooit en dat was jammer, want ze waren goed. Meisjes die viool, gitaar, kerkorgel, drum en onbekende instrumenten spelen, peuvent me recevoir.

Smashing Pumpkins: al een geluk dat we daarvoor niet speciaal naar Pinkpop zijn afgezakt. Erbarmelijk optreden. Saaie nummers. Gespeeld alsof ze de laatste trein naar huis moesten halen.

The Streets: op Werchter 2006 nog in mijn top 3, nu niet eens het vermelden waard.

Kings of Leon: kauwgomballengoed!

Nine Inch Nails: wat ik gehoord heb was goed, maar daar wil ik geen Daydream Nation voor missen.

Sonic Youth: als iets goed is, is het moeilijker om er veel over te zeggen.

Tool: al jaren fan. Nog veel jaren fan. Niet zo goed als in Luxemburg, want dat was iets exclusiever. Wel zo dicht bij het podium dat ik Danny Carey dingen zag doen die zelfs na letterlijk honderduizenden luistersessies nog niet waren opgevallen.

Volgend jaar met de caravan zodat ik wat minder piemels hoef te zien. Volgend jaar geen planning maken, want je mist sowieso teveel dingen (geen CocoRosie, geen Battles, geen Devendra Banhart, geen Triggerfinger, geen drum&bass, ...)

Rock-'n-roll Extravaganza!

2007-08-07T10:54:00.001+02:00

In het weekend organiseerde het Hechtelse jeugdhuis de Red Cross Adventures. Er waren veel waaghalzen met bmx'en, maar ik ging voor de optredens. Dankzij een doldwaze barbecue met bijhorende TrivialPursuit-sessie heb ik er geen enkel gezien.

Ik ben de nieuwe Serge Simonart!

Filmdagboek Juli 2007

2007-08-01T13:27:00.000+02:00

Christiane F: Wir Kinder vom Bahnhof Zoo (1981) - Uli Edel
Safar e Ghandehar (Kandahar) (2001) - Mohsen Makhmalbaf
A Personal Journey with Martin Scorsese Through American Movies (1995) - Martin Scorsese & Michael Henry Wilson
Foreign Correspondent (1940) - Alfred Hitchcock
Ray (2004) - Taylor Hackford
Perfume: The Story of a Murderer (2006) - Tom Tykwer
The Black Adder (1983) - Martin Shardlow
When the Levees Broke: A Requiem in Four Acts (2006) - Spike Lee
Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl (2003) - Gore Verbinski
Blackadder II (1986) - Mandie Fletcher
The Great Global Warming Swindle (2007) - Martin Durkin
Blackadder the Third (1987) - Mandie Fletcher
Blackadder Goes Forth (1989) - Richard Boden
Jimi Plays Monterey (1967) - D.A. Pennebaker & Chris Hegedus (Wat 'n begin!)
Shake! Otis at Monterey (1967) - D.A. Pennebaker, Chris Hegedus & David Dawkins
Manderlay (2005) - Lars von Trier
Promises (2001) - Justine Shapiro, B.Z. Goldberg & Carlos Bolado
Le Vélo de Ghislain Lambert (2001) - Philippe Harel
The Ladykillers (1955) - Alexander Mackendrick (De Coen-versie heb ik nog niet gezien, maar die lijkt me nu al totaal overbodig.)
Metal: A Headbanger's Journey (2005) - Sam Dunn, Scot McFayden & Jessica Joy Wise
Jarhead (2005) - Sam Mendes
The Quiet American (2002) - Phillip Noyce
True Romance (1993) - Tony Scott
Lucky Break (2001) - Peter Cattaneo
Anchorman: The Legend of Ron Burgundy (2004) - Adam McKay
Twist of Faith (2005) - Kirby Dick
To Kill a Mockingbird (1962) - Robert Mulligan
The Simpsons Movie (2007) - David Silverman
Casino (1995) - Martin Scorsese
Samaria (2004) - Ki-duk Kim
Professione: Reporter (1975) - Michelangelo Antonioni (Groetjes aan Ingmar en daarna rusten in vrede)
Death and the Maiden (1994) - Roman Polanski

Word wakker - de wereld leeft!

2007-07-22T18:11:00.001+02:00

Vanavond begint de zomer. Eindelijk zullen niet alleen werklozen ruim drie uur en een film naar het bakje staren. Eindelijk kunnen we weer de mond laten openvallen zonder dat daar ijs in moet verdwijnen. Eindelijk kunnen we ons weer ondergeschikt voelen aan al die slimme mensen. Eindelijk weer Zomergasten.

Rock Herk 2007

2007-07-16T19:14:00.000+02:00

Geen volzinzin. Toch enkele puntjes om Rock Herk 2007 te eren.

The Thermals: ik wil in zo'n groepje spelen
65DaysOfStatic gemist: jammer
tortilla op een trouwpartij: lekker
haarbanden: recht uit de EuroGames
bier: te duur
heeft dat me tegengehouden: amper
rotondes: whiiiiii!

Schaamlipschaamte

2007-07-12T09:49:00.000+02:00

Hoewel de meeste plaats wordt ingenomen door Radio1-prijzen, heeft het Vlaams Belang toch nog een cadeau'tje in mijn brievenbus weten te duwen. Een kleurrijke (lees: geel met zwarte) sticker met de boodschap "Volk word staat! Vlaanderen Onafhankelijk!". De achterkant stelt ons gerust: we hoeven niet te aarzelen als we de sticker op onze wagen willen kleven om ons zo te manifesteren als bewuste Vlaming.

Jammer dat er geen stickers met schrijffouten (Volk,...) op mijn wagen mogen. En jammer dat ik nog geen wagen heb. Daar gaat mijn Vlaamse fierheid :-(

Filmdagboek Juni 2007

2007-07-01T13:12:00.000+02:00

Ronin (1998) - John Frankenheimer
A Fistful of Dollars (1964) - Sergio Leone
Bruce Almighty (2004) - Tom Shadyac
North by Northwest (1959) - Alfred Hitchcock
Saboteur (1942) - Alfred Hitchcock
Les Vacances de Monsieur Hulot (1953) - Jacques Tati
Rope (1954) - Alfred Hitchcock
The Trouble with Harry (1955) - Alfred Hitchcock
The Tramp (1915) - Charles Chaplin
Heroes (2007) - Tim Kring
American Blackout (2006) - Ian Inaba
Weerwolven: Adriaan van Hoof (2007) - Dimitri Van Zeebroeck
Rear Window (1954) - Alfred Hitchcock
Lethal Weapon (1987) - Richard Donner
Marnie (1964) - Alfred Hitchcock
Murderball (2005) - Dana Adam Shapiro & Henry-Alex Rubin
The One That Got Away (1957) - Roy Ward Baker
The Hidden Fortress (1958) - Akira Kurosawa
Planet of the Apes (1968) - Franklin J. Schaffner
Ik Wil Nooit Beroemd Worden (2005) - Mercedes Stalenhoef
Death Proof (2007) - Quentin Tarantino
Torn Curtain (1966) - Alfred Hitchcock
Cry-Baby (1990) - John Waters
In This World (2002) - Michael Winterbottom
Jesus Camp (2006) - Heidi Ewing & Rachel Grady
The Birds (1963) - Alfred Hitchcock
The Godfather Part III (1990) - Francis Ford Coppola
Manhattan (1979) - Woody Allen
Shadow of a Doubt (1943) - Alfred Hitchcock
Psycho (1960) - Alfred Hitchcock
Vertigo (1958) - Alfred Hitchcock
The Monastery: Mr. Vig and the Nun (2006) - Pernille Rose Grönkjaer
Red Hot Chili Peppers: The Dutch Connection (2007) - Bram van Splunteren
Depuis Qu'Otar est Parti (2003) - Julie Bertucelli

Hoogtepunt van de maand? Veel minuten Hitchcock

The Revolution Will Not Be Televised

2007-06-29T19:52:00.000+02:00

Nu Piet naast zijn flensjes ook de hoer uithangt, wordt het hoogtijd (maar is het eigenlijk al te laat) om een ander programma de hemel in te prijzen. Tot gisteren was er op de derde nederlandse zender het programma "Is dat eigenlijk wel zo?" te zien. Eindelijk een titel zonder woordspelingen die toch de lading dekt door simpelweg te zeggen wat er gebeurt: Francisco van Jole vraagt zich van een hoopje voor de hand liggende stellingen af of die eigenlijk wel kloppen. Veel bijleren doe je niet. Zo heeft Vera Hoorens me al geleerd dat iedereen vooroordelen heeft en dat dat helemaal niet zo erg is (en ook met wat voor bestek je soep naar binnen lepelt), maar de manier waarop Francisco alles uit de doeken doet is fenomenaal! Met behulp van filmpjes, grafieken en tabellen legt hij zijn eigen (soms vergezochte) theorieën haarfijn uit en al wringt hij zich soms in vreemde bochten, uit zijn mond klinkt het allemaal logisch. En dan kan je alleen maar hopen dat er veel christenfundamentalisten en conservatievelingen kijken, maar als dat al zo zou zijn...ze geloven er toch niets van, want God is machtig en seks is stout.

Je kan trouwens alle zes afleveringen hier bekijken. Nog eens zeggen dat het de moeite is, lijkt me overbodig.

Fuck Yeah!

2007-06-13T12:53:00.000+02:00

Ik ga jullie niet lastigvallen met een lange recensie (daarvoor kan je hier terecht), maar ik wil wel even kwijt dat "Death Proof" een dikke rock-'n-roll prent is! Zonder verwachtingen de filmzaal binnenstappen om dan toch weer kriebels te krijgen bij het zien van de gele openingstitels en vervolgens weggeblazen te worden door auto's, muziek & vrouwen. Fuck Yeah!

Piets prostitutiepaleis

2007-06-06T17:36:00.000+02:00

Piet Huysentruyt is een held. Grappige televisie op een duffe zaterdagmiddag. Zelfs ideaal als paperonderwerp. Van zijn doordeweekse rubriekjes ben ik niet zo'n fan. Daar komen geen hinnikende huisvrouwen in voor & dus ook geen grappige Piet. Wel gasten en vandaag was dat zijn dochter. Kan iemand mij vertellen waar die twee een kwartier lang over hebben staan praten (lees: geluiden maken)? Wat ik wel heb verstaan, was het spontaan afgelezen verhaaltje en de reclame voor zijn Kookbijbel (dat alle studenten dat moeten kopen). Piet is een slechte papa en gedaald in mijn achting. Oh ja, een hoer. Dat is hij ook.

Documenderlay

2007-06-06T13:29:00.000+02:00

De assistent van de professor heeft de laatste weken hard gewerkt. Heel hard gewerkt. Hij moest met kritisch oog en pijnlijke poep een tiental Docville-documentaires ondergaan om daarna zijn oordeel te vellen op CuttingEdge. Dat moest beloond worden met een film en een Amerikaanse receptie! Voor hem dus nog meer werk, voor mij ontspanning na een zware week vol...geen werk.

Een zaal vol celebrities kreeg na een saaie speech te horen wie de beste Belgische documentaire van het jaar had gemaakt. De laureaat werd door meneer Yezerskiy nog omschreven als: "een bizarre documentaire die geen schijn van kans maakt om hier in de prijzen te vallen, maar we zeker nog eens willen terugzien op televisie." Hoongelach van mijnentwegend vulde dan ook de zaal, temeer omdat de presentator veel weg had van Markske Vertongen. Maar ook een klein traantje, want we hadden allebei gehoopt op het wondermooie "Geel" van Arnout Hauben.

En toen was het tijd voor de slotfilm "American Blackout"; tegen alle verwachtingen in een documentaire. Nadat het ongeloof en het tumult dat er op volgde waren weggeëbd, zagen we een neger op het scherm. Een hyperkinetische neger. Een hyperkinetische neger zonder ondertitels. (Dat is 3x het woord "neger": op de receptie brulde de assistent dit woord even vaak, terwijl er een levend exemplaar in de buurt stond.) De donkere medemens deed in een decor van flitsende animaties een spoken word rap die zo snel ging dat de negentig minuten film op anderhalve minuut werden samengevat. Toch was het nog de moeite om even te blijven zitten. Er werd (met een overdaad aan split screens) voor de zoveelste maal verteld dat G.W. Bush misschien toch niet geheel terecht in zijn wit huizeken zit. Geen origineel onderwerp, maar het blijft interessant. Zeker als er een vergelijking met de strijd om het zwarte stemrecht wordt gemaakt en de dubieuze omstandigheden van de verkiezingen in 2004 worden geschetst. Boodschap van de film is dat Amerikanen helemaal niet zo trots moeten zijn op hun democratie. De republikeinse adviseur Mark Davis heeft daar alvast geen probleem mee. Hij maakt er geen punt van om met ongepaste fierheid uit de doeken te doen hoe zijn masterplan de verkiezing van een zwart congreslid voorkomt. Een goede sociaalkritische documentaire is eentje waarbij je bij het verlaten van de zaal denkt: "Godverdomme, ik wil daar persoonlijk iets aan doen!" Hence: American Blackout is een goede documentaire. 27 juli wordt hij uitgezonden op Canvas en dan kan je zelf een oordeel vellen.

Na de film kregen we in première een eerste aflevering van de reportagereeks "Weerwolven" te zien. Hierin volgt Dimitri van Zeebroeck een nachtbraker op zoek naar het mysterie van de nacht. Die man is fotograaf en dat maakte dat alles mooi in beeld kwam, zelfs Adriaan van Hoof, de gast van deze eerste episode. Op de receptie werd ik met de mond vol hamburger geïnterviewd, dus wat ik vind van deze reportage moet je binnenkort maar ergens in de media ontdekken. Waar juist weet ik niet, want na het interview moest ik van de cameraman in mijn hamburger bijten en weglopen. Iets wat ik pas na drie takes onder de knie had.

Filmdagboek Mei 2007

2007-06-01T12:55:00.000+02:00

Pickles Inc. (2005) - Dalit Kimor
300 (2006) - Zack Snyder
Trois Couleurs: Rouge (1994) - Krzysztof Kieslowski
Luna Papa (1999) - Bakhtyar Khudojnazarov (Het hoeft niet altijd Piet Peters te zijn)
Jonestown: The Life and Death of Peoples Temple (2006) - Stanley Nelson
Capote (2005) - Bennett Miller
Bottom: Season 2 (1992) - Ed Bye & Bob Spiers
An Inconvenient Truth (2006) - Davis Guggenheim
Divorce Iranian Style (1998) - Kim Longinotto & Ziba Mir-Hosseini
Gaea Girls (2000) - Kim Longinotto & Jano Williams
Sisters in Law (2005) - Kim Longinotto & Florence Ayisi (volgende week op uw televisie)
The Day I Will Never Forget (2002) - Kim Longinotto
Bottom: Season 3 (1995) - Ed Bye & Bob Spiers
The Machinist (2004) - Brad Anderson
Ancient Rome: The Rise and Fall of an Empire (2006) - Nick Murphy
Les Yeux Sans Visage (1960) - Georges Franju
Back to the Future (1985) - Robert Zemeckis
Secrets & Lies (1996) - Mike Leigh
Mad Dog & Glory (1993) - John McNaughton
The War Zone (1999) - Tim Roth (Aanrander van de Maand)
Salvador Allende (2004) - Patricio Guzmán
Stewie Griffin: The Untold Story (2005) - Pete Michels & Peter Shin
Turtles Can Fly (2004) - Bahman Ghobadi (Aanrader van de Maand)
Jules et Jim (1962) - François Truffaut

Onbegrijpelijk, Haribo

2007-05-26T20:07:00.000+02:00

Radio 1 is me goed gezind. Op drie weken tijd heb ik evenveel prijzen gekregen. Of ze verdiend zijn, is iets anders. Na een vip-arrangement op een filmfestival en een dvd-box, mocht ik maandag naar een exclusief concert van Axelle Red. Met moederdag in het achterhoofd, nam ik mijn eigen mamaatje mee naar Malderen. Gelukkig was er ook nog een vader en een gps-toestel of we hadden de rit heenwaarts nooit overleefd. En gelukkig was er veel champagne, zodat ik een goede uitvlucht had om de terugrit op de achterbank door te brengen.

Toen we eindelijk de geheime tuin (haar laatste album heet "Jardin Secret", hahahahaha!) hadden gevonden, bleek er tijd genoeg voor een babbeltje met een Overpelts koppel dat toevallig ook gewonnen had. Blijkbaar valt het accent van mijn moeder en haar zoon genoeg op om de man te laten weten dat we uit zijn dorp komen. Een andere man vond het dan weer niet erg dat datzelfde accent op de nationale radio zou komen en dus werd ik geïnterviewd door een reporter van Radio 1. Verrek, het werd nog uitgezonden ook. Zelfs nadat ik gezegd had dat Axelle Red helemaal niet thuishoort in de Fab50. Je kan het hier nog eens beluisteren.

Ik zou bijna vergeten dat er ook nog een optreden was, want dat was er dus. Axelle zelf was het ook bijna vergeten, want ze moest eerlijk toegeven dat zij en haar gitarist (die nog heeft gespeeld met Isaac Hayes en Aretha Franklin) niet de kans hadden gehad om te repeteren. Bummer, want dat was eigenlijk wel nodig. Ze kan dan wel heel goed zingen, maar als de nummers niet zo goed lukken, kan je dat moeilijk laten horen. Gelukkig ging het allemaal wat beter naarmate het concert vorderde. Jammer dus dat het maar 40 minuten geduurd heeft. Hoogtepunt was wel een liedje over regen waarbij ze zelf regen nabootste door twee minuten lang "ploep...ploepedieploepploep...ploep...ploep" te zingen en dan ook nog het t-shirt van de gitarist. Laten we vooral niet vergeten dat er champagne was. Op naar de volgende prijs!

Punniken on the beach

2007-05-16T19:34:00.000+02:00

Interimwerk is eindelijk de grote baas ontmoeten en raar opkijken als blijkt dat de man perfect Swahili spreekt. Achteraf kreeg ik te horen dat hij me recht in het gezicht aan het uitlachen was. Mijn ramen maak ik later zelf!

Everybody needs a bosom for a pillow.

2007-05-15T18:55:00.000+02:00

Interimwerk is testen of de werkdag sneller voorbijgaat als je naar De Grote Peter Van de Veire Show luistert. De rest van de dag zat het mooie woord "averechts" in mijn hoofd.

I'm your lucky blonde!

2007-05-14T19:25:00.000+02:00

Thuiskomen van je mindnumbing interimjobje is Bottom kijken en lachen, gieren, brullen. Tot je wordt weggejaagd door een zuster naar keuze die hetzelfde doet bij Sex and the City. Was ik Onderhond, het ging hier al lang over post-revolutionaire periodes en behangdragers.

C'est de nouveau si loin.

2007-05-05T09:44:00.000+02:00

Twee optredens van Dodgy Curvin's in het vooruitschiet:

Vanavond omstreeks middernacht in JOC De Lommert te Lommel.
Woensdag (09/05) rond 19.00 op de Studentenverkiezingen in een wei in Diepenbeek.

Ik heb de laatste dagen last van acute bloedneus, dus een hoog rock-'n-roll gehalte verzekerd!

Filmdagboek April 2007

2007-05-01T10:44:00.000+02:00

Repulsion (1965) - Roman Polanski
Great Expectations (1946) - David Lean
Bottom: Season 1 (1991) - Ed Bye & Bob Spiers
Nacho Libre (2006) - Jared Hess
Body Heat (1981) - Lawrence Kasdan
51 Birch Street (2005) - Doug Block
The Front (1976) - Martin Ritt
Trois Couleurs: Bleu (1993) - Krzysztof Kieslowski
Thelma & Louise (1991) - Ridley Scott
Heavenly Creatures (1994) - Peter Jackson
A Sunday in Hell (1977) - Jörgen Leth
From Here to Eternity (1953) - Fred Zinneman
The Proposition (2005) - John Hillcoat (Tip van de maand!)
All the President's Men (1976) - Alan J. Pakula
Traffic (2000) - Steven Soderbergh
Extras: Season 2 (2006) - Ricky Gervais & Stephen Merchant
Kirikou et la Sourcière (1998) - Michel Ocelot
Friends of God: A Road Trip with Alexandra Pelosi (2007) - Alexandra Pelosi
Deep Blue (2003) - Andy Byatt & Alastair Fothergill
Der Untergang (2004) - Oliver Hirschbiegel
Friends of God: A Road Trip with Alexandra Pelosi (2007) - Alexandra Pelosi

Het hoogtepunt van deze filmmaand was ongetwijfeld een weekendje als VIP op het Open Doek Festival te Turnhout met:

El Caso Pinochet (2001) - Patricio Guzmán
Ten Canoes (2006) - Rolf de Heer & Peter Djigirr
Indigènes (2006) - Rachid Bouchareb

De Lijn brengt je veilig thuis.

2007-04-22T20:26:00.000+02:00

Na een lekkere koude schotel in Hechtel-Eksel nam ik gewoontegetrouw de bus huiswaarts. Op zondag durven chauffeurs al eens vriendelijk zijn en zo ook de mensen die met hem een praatje willen slaan tijdens de rit. Dit keer was dat niet anders. Het zoontje dat de chauffeur bij had, maakte de sfeer extra gemoedelijk. Mij werkte hij echter al snel op de zenuwen. Een boekje lezen is niet zo makkelijk als het menneke iedere zin begint met "Papaaaaaaaaa?"

Het duurde echter niet lang of het boekje kon me niets meer schelen en die gemoedelijke sfeer was spoorloos. In een stil moment vond het menneke met HarryPotter-brilletje en kort broekje het namelijk nodig om te vragen: "Papaaaaaa? Gaan we dadelijk naar huis?" De papa antwoordde bevestigend. "Papaaaaaa? Is mama dan ook thuis?" Papa verzekerde dat mama thuis zou wachten met warm eten. "Papaaaaaa? Gaat gij mama dan weer slaan?"

Stilte in de bus.

De drie mensen die bij de chauffeur zitten/staan, kijken heel even nerveus en beginnen dan alle drie te schatteren van het lachen. De pret kan niet op, want het is zo'n grappig kindje met zijn gekke vraagjes ook altijd. En ze zijn zo klein. En hij zal wel wat moe zijn, want hij ziet er toch wel wat moe uit. Bij papa-buschauffeur verschijnt er ook een lachje, maar dat verdwijnt als het jongetje nog eens vraagt: "Papaaaaaa? Gaat gij mama straks weer slaan?" Een wat oudere mevrouw geeft papaaaaa geen kans om te antwoorden en zegt dat het menneke een heel lieve vader heeft en nooit iemand zou slaan. Het kereltje weet dan weer: "Jawel! Die doet da altijd!"

En dan zit je daar op de bus. Met drie bulderende volwassen mensen, een muisstille buschauffeur en een jongetje van zes dat niet weet wat er zo grappig is. Zijn er meldpunten voor zulke voorvallen?

Just beat it

2007-04-02T11:25:00.000+02:00

Het Adams Drummersfestival was gisteren goed voor drie hoogte- en twee dieptepunten:

1. Een abnormaal snelle Richie Flores
2. Belgium's Finest Michael Schack
3. Een eigen set op de Roland TD-20K. Gelukkig was het publiek beperkt tot twee hoofdtelefoons.

1. Geen Isolde Lasoen
2. Naar huis zonder tombolaprijs, zijnde de Adams 8000 Series

Filmdagboek Maart 2007

2007-04-01T11:27:00.000+02:00

The Merry Widow (1925) - Erich von Stroheim
Monster (2003) - Patty Jenkins
The Cat and the Canary (1927) - Paul Leni
Monkey Business (1931) - Norman Z. McLeod
The Fog of War (2003) - Errol Morris
Das Leben der Anderen (2006) - Florian Henckel von Donnersmarck
De Kavijaks (2007) - Stijn Coninx
Raging Bull (1980) - Martin Scorsese
El Laberinto del Fauno (2006) - Guillermo del Toro
Empire Falls (2005) - Fred Schepisi (Binnenkort op uw VijfTV)
A Hard Day's Night (1964) - Richard Lester
Malèna (2000) - Guiseppe Tornatore
Bonnie and Clyde (1967) - Arthur Penn
The IT-Crowd: Season 1 (2006) Ben Fuller
Something's Gotta Give (2003) - Nancy Meyers
The Merchant of Venice (2004) - Michael Radford
La Haine (1995) - Mathieu Kassovitz
Mar Adentro (2004) - Alejandro Amenábar (Tip van de Maand!)
Carnivàle: Season 1 (2003) - Daniel Knauf
Un Viaje Mar Adentro (2005) - Oskar Santos Gomez
Hong Gao Liang (Het Rode Korenveld) (1987) - Yimou Zhang
Philadelphia (1993) - Jonathan Demme
Zonder Jou (2006) - Jeannice Adriaansens & Roeland Vandebriel
Adam's Apples (2006) - Anders Thomas Jensen
Spartacus (1960) - Stanley Kubrick
Lolita (1962) - Stanley Kubrick
On Golden Pond (1981) - Mark Rydell
Crna Macka, Beli Macor (Black Cat, White Cat) (1998) - Emir Kusturica
Al Otro Lado (2005) - Natalia Malada
Babel (2006) - Alejandro González Iñárritu
Dogville (2003) - Lars von Trier
Apocalypto (2006) - Mel Gibson

It's still the same old story

2007-03-25T10:41:00.000+02:00

Omdat we in de boerse buitenwereld wat acheroplopen op een metropool als Strombeek, ging ik pas eergisteren en dus bijna vier weken later dan mijn neef in een Limburgs mijndorpje naar de jubileumvoorstelling van Braakland/Zhebilding. Ik kan niet anders dan toegeven dat vooral de aanwezigheid van de heer Mauro Pawlowski deze culturele uitstap bespoedigde: il peut me namelijk recevoir. En mij niet alleen, dus mocht de freundin ook mee. Al was het maar omdat ik griekse salade liefst in gezelschap nuttig.

Trust dus. Geen idee wat ik er van moest verwachten. De wekelijkse rubriek van Man Bijt Hond waarin een moeder haar geliefde zoon of dochter vergezelt op de werkvloer (het hoeft niet altijd een zoektocht naar een toekomstige aanstaande te zijn), maakte me enkel meer wantrouwig, maar ook nieuwsgierig. Dit keer mocht de mama van de Trust-regisseur haar zoon volgen en in al haar trots (want zo zijn mama's) kon ze het niet nalaten om ongegeneerd naar de mening van nietsvermoedende bezoekers te polsen. Wat ze te horen kreeg was: "Bwoa, speciaal he." of "Goed, maar wel speciaal." of "Speciaal, maar niet slecht hoor." Ik hou van dolenthousiaste mensen en voorbereid op experimentele nonsens leende ik vaders voertuig. De Buzzypazz brengt je immers niet overal.

Aangekomen bleek het uit het hoofd leren van excuses ("Ik snapte er ook niets van, maar we hebben toch maar mooi op Mauro kunnen geilen.") zo overbodig als een kap over een pet. Het verhaal was namelijk poepsimpel. Boy Meets Girl en probleempjes. Enkele Lynchiaanse dubbelrollen kunnen amper verwarrend genoemd worden, want werden begeleid door een grappige pruik of blote buik. Dus was er tijd voor veel invulling en wat voor invulling!

Er werd gespeeld met tientallen microfoons, vreemde geluidsapparatuur, drank en oude televisies die constant Amerikaanse reclamespots uit de jaren '70-'80-'90 uitzonden met als hoogtepunt een stel baby's dat dankzij een bepaalde luier weer zorgeloos kan schommelen. De muziek die de Pool met het gekke snorretje en nonkel Rudy uit hun conciërgekostuumsmouwen schudden, paste perfect bij de sfeer van het verhaal. Wat zeg ik? Beide heren bepáálden de sfeer van de hele avond! Zeker als er plaats is voor een dansje dat recht uit Dancer in the Dark lijkt te komen. Ik vind dat niet speciaal, ik word daar blij van. Conclusie: respect en bewondering. En nu ga ik op zoek naar een handgranaat...just in case.

Euthanasie voor beginners

2007-03-16T20:57:00.000+01:00

God giveth, God taketh away.
Zo ook met hondjes.
Dag, Rex!

Filmdagboek Februari 2007

2007-03-01T11:41:00.000+01:00

The Woodsman (2004) - Nicole Kassel
The Good, the Bad and the Ugly (1966) - Sergio Leone
Rebecca (1940) - Alfred Hitchcock
Hard Eight/Sydney (1996) - Paul Thomas Anderson
Good Bye Lenin! (2003) - Wolfgang Becker
Series 7: The Contenders (2001) - Daniel Minahan
Triumph des Willens (1935) - Leni Riefenstahl
Gigi (1958) - Vincente Minnelli
The Road to Guantanamo (2006) - Michael Winterbottom & Mat Whitecross
Microcosmos: Le Peuple de l'Herbe (1996) - Claude Nuridsany & Mary Pérennou
Chicago (2002) - Rob Marshall
Geel (2006) - Arnaut Hauben & Mikhaël Cops
An Inconvenient Truth (2006) - Davis Guggenheim
Blood Simple. (1984) - Joel Coen & Ethan Coen
Fargo (1996) - Joel Coen & Ethan Coen
Miller's Crossing (1990) - Joel Coen & Ethan Coen
Intolerable Cruelty (2003) - Joel Coen & Ethan Coen
A Clockwork Orange (1971) - Stanley Kubrick
Rosetta (1999) - Jean-Pierre Dardenne & Luc Dardenne
Inland Empire (2006) - David Lynch
The Prisoner: Or How I Planned to Kill Tony Blair (2006) - Petra Epperlein & Michael Tucker
The Remains of the Day (1993) - James Ivory
The Magdalene Sisters (2002) - Peter Mullan
Sex in a Cold Climate (1998) - Steve Humphries
L'Homme du Train (2002) - Patrice Leconte
The Glenn Miller Story (1953) - Anthony Mann
Sympathy for Lady Vengeance (2005) - Chan-Wook Park
Darwin's Nightmare (2004) - Hubert Sauper
Do the Right Thing (1989) - Spike Lee
Mo' Better Blues (1990) - Spike Lee
Jungle Fever (1991) - Spike Lee
Crooklyn (1994) - Spike Lee
Clockers (1995) - Spike Lee
The Searchers (1956) - John Ford
Afghan Ladies' Driving School (2006) - Sean Langan
The Queen (2006) - Stephen Frears
After Hours (1985) - Martin Scorsese

Art Gardensprinkler

2007-02-25T16:13:00.000+01:00

Omdat uw professor op het Exitfestival nog omschreven werd als de Erik Stockman onder de muziekrecensenten...

Alamo Race Track is een leuke publieksopwarmer. Alamo Race Track had beter een paar individuen uit het publiek neergesniperd, zodat ik nog had kunnen genieten van het uitstekend optreden van Sophia ook. De nieuwe MOD-zaal stond boordevol maar vooral muisstil te luisteren naar de eenzame stem van Robin Propper-Sheppard en dan vindt een geblondeerde aap het toch nog nodig om zijn lelijke vriendin toe te vertrouwen "dat hij bijna alle liedjes van Sophia kent!" Ooit komt er een dag dat ik mensen durf aanspreken. Tot dan houd ik u graag op de hoogte via deze blogspot.

Googolplex

2007-02-18T12:23:00.000+01:00

Dankjewel, lieve Assistent!

Dirk Frimout is de echte schrijver van "The Picture of Dorian Gray"

2007-02-17T10:45:00.000+01:00

Prinsesje Witverlies en haar Kantklosposse zijn precies vergeten om te gaan indoor cyclen. Gelukkig hadden we ook een pet en een meetlat gewonnen, dus hoe het olijke viertal weldra Kriek-dronken lijntjes zal trekken, verneemt u weldra op deze blogspot!

PS: Nu snap ik 'm! Potter...homo...vaseline! Hilariteit alom! :-(

Dirk Frimout landt op het Rode Plein.

2007-02-08T12:48:00.000+01:00

"Prinsesje Witverlies en de Kantklosposse" is het mooiste wat de Limburgse quiz-scène kon overkomen. Dat Robert Redford dáár maar eens een film over draait!

Hoe de olijke bende Kriek-dronken aan indoor cycling zal doen, verneemt u weldra op deze blogspot.

PS: "Harry Potter in de vaselinefabriek" is grappig noch origineel!

Three Men and a Bassdrum

2007-02-03T18:39:00.000+01:00

Als de geliefde Onderhond om zijn mening vraagt, doet de Professor meestal alsof hij niets gehoord heeft. Dit keer gooit hij er echter maar al te graag wat subsidiegeld tegenaan & wel in de vorm van enkele krachtige kernpunten.

De basdrum was zo groot dat er geen plaats was voor toms. Niet erg, want toms zijn makkelijk vervangbaar door een enkele koebel.
De bassist mag niet vergeten noten aan te slaan wanneer hij het publiek wil aanmoedigen tot handgeklap. Spastische tongbewegingen zijn geen excuus.
De Mens bracht een leuk optreden. Niet meer, niet minder. Tenzij het eerste nummer de zesentwintig opera's van Verdi waren. Dan was het iets meer, maar heb ik het niet gemerkt omdat buiten in de kou staan ook rock-'n-roll is.
Kernpunten missen hun doel als hun aantal te groot is. Een beetje zoals een bekende voetballer die ooit een belangrijke strafschop heeft gemist, maar ik ken niets van voetbal dus is dit grapje gedoemd om te mislukken.

Dan rest ons nog de vraag: heeft A naar de J de bomen kunnen ontwijken?