Na een lekkere koude schotel in Hechtel-Eksel nam ik gewoontegetrouw de bus huiswaarts. Op zondag durven chauffeurs al eens vriendelijk zijn en zo ook de mensen die met hem een praatje willen slaan tijdens de rit. Dit keer was dat niet anders. Het zoontje dat de chauffeur bij had, maakte de sfeer extra gemoedelijk. Mij werkte hij echter al snel op de zenuwen. Een boekje lezen is niet zo makkelijk als het menneke iedere zin begint met "Papaaaaaaaaa?"
Het duurde echter niet lang of het boekje kon me niets meer schelen en die gemoedelijke sfeer was spoorloos. In een stil moment vond het menneke met HarryPotter-brilletje en kort broekje het namelijk nodig om te vragen: "Papaaaaaa? Gaan we dadelijk naar huis?" De papa antwoordde bevestigend. "Papaaaaaa? Is mama dan ook thuis?" Papa verzekerde dat mama thuis zou wachten met warm eten. "Papaaaaaa? Gaat gij mama dan weer slaan?"
Stilte in de bus.
De drie mensen die bij de chauffeur zitten/staan, kijken heel even nerveus en beginnen dan alle drie te schatteren van het lachen. De pret kan niet op, want het is zo'n grappig kindje met zijn gekke vraagjes ook altijd. En ze zijn zo klein. En hij zal wel wat moe zijn, want hij ziet er toch wel wat moe uit. Bij papa-buschauffeur verschijnt er ook een lachje, maar dat verdwijnt als het jongetje nog eens vraagt: "Papaaaaaa? Gaat gij mama straks weer slaan?" Een wat oudere mevrouw geeft papaaaaa geen kans om te antwoorden en zegt dat het menneke een heel lieve vader heeft en nooit iemand zou slaan. Het kereltje weet dan weer: "Jawel! Die doet da altijd!"
En dan zit je daar op de bus. Met drie bulderende volwassen mensen, een muisstille buschauffeur en een jongetje van zes dat niet weet wat er zo grappig is. Zijn er meldpunten voor zulke voorvallen?
