- Eagles of Death Metal: samen met Danko Jones is dat de beste festivalopener die je je kan voorstellen. Jesse neemt drugs of heeft gewoon teveel liefde in zich. Wat het ook is, het werkt. Zelfs als je het optreden moet volgen met teensletsen van een crowdsurfende gurlfrènd onder de oksels.
- Editors: ondanks de zomerzon en een stilaan allesoverheersende bierlucht konden ze toch de juiste sfeer scheppen. Mooi optreden.
- Iggy & The Stooges: hoogtepunt van de dag en eigenlijk ook het festival. "My Idea of Fun" werd tot vervelens toe aanhoord door eenieder die tijdens het weekend in mijn buurt kwam.
- Kaiser Chiefs: vroeger hadden ze leuke meezinghitjes, nu zijn ze ronduit saai en horen ze thuis op een Q-music fuif.
- The Hives: Rock-'n-Roll leeft, Pelle is kewl, lage drumstellen zijn kewl, ik wil een kostuum, ik wil een cadillac.
- Badly Drawn Boy: na één nummer weggelopen. Het zal wel goede muziek zijn, maar niet als bier je maaltijd is.
- Sophia: uit schrik voor meezingende moedervlekken slechts van op een afstandje enkele liedjes meegesnoept. Dat zat wel goed.
- Dinosaur Jr.: Je hoeft niet jong en zweeds te zijn om te kunnen rocken. Ik wist niet dat drie mensen zoveel lawaai konden maken. J Mascis is waarschijnlijk de beste gitarist van het weekend en Barlow kan stiekem goed zingen!
- Arcade Fire: we stonden zo dicht en het geluid was zo slecht dat ik de zanger beter kon verstaan zonder microfoon. Meest armzalige geluid ooit en dat was jammer, want ze waren goed. Meisjes die viool, gitaar, kerkorgel, drum en onbekende instrumenten spelen, peuvent me recevoir.
- Smashing Pumpkins: al een geluk dat we daarvoor niet speciaal naar Pinkpop zijn afgezakt. Erbarmelijk optreden. Saaie nummers. Gespeeld alsof ze de laatste trein naar huis moesten halen.
- The Streets: op Werchter 2006 nog in mijn top 3, nu niet eens het vermelden waard.
- Kings of Leon: kauwgomballengoed!
- Nine Inch Nails: wat ik gehoord heb was goed, maar daar wil ik geen Daydream Nation voor missen.
- Sonic Youth: als iets goed is, is het moeilijker om er veel over te zeggen.
- Tool: al jaren fan. Nog veel jaren fan. Niet zo goed als in Luxemburg, want dat was iets exclusiever. Wel zo dicht bij het podium dat ik Danny Carey dingen zag doen die zelfs na letterlijk honderduizenden luistersessies nog niet waren opgevallen.
Volgend jaar met de caravan zodat ik wat minder piemels hoef te zien. Volgend jaar geen planning maken, want je mist sowieso teveel dingen (geen CocoRosie, geen Battles, geen Devendra Banhart, geen Triggerfinger, geen drum&bass, ...)
